Thursday, 27 December 2012

ဒီဇင္ဘာ ရဲ ့ညတစ္ညမွာ...

ဒီဇင္ဘာရဲ ့ညတစ္ညမွာေပါ့..
မာန ေတြကိုခြါခ်..
သိကၡာေတြကို ဟာသလုပ္ခံရဖူးတယ္...။

နွင္းမက်တဲ ့ေဆာင္းတစ္ညမွာေပါ့...
အထင္းသားလို ့ထင္မွတ္ခဲ့တဲ ့
သူ ့အၾကင္နာေတြ..
ၿပတင္းတံခါး ေလတစ္ခ်ပ္အတိုးမွာ..
အခိုးအေငြ ့အလား ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ဖူးတယ္...။

မိုးမက်တဲ ့အဲ့ဒီညမွာေပါ့...
ငါဆိုတဲ ့ ကမာေကာင္ေလးက..
ပုလဲတစ္ပြင့္ ငါေမြးထုတ္ခဲ့ဖူးတယ္..။

လမသာတဲ ့ညတစ္ညမွာေပါ့..
၁၅၀၀ ကိုအေပးခံရလိုက္..
ၿပန္ရုတ္သိမ္းခံရလိုက္နဲ ့..
ငါ အန္ထုတ္ထားတဲ ့အခ်စ္ေတြ
ၿပန္အသြပ္သြင္းခံရဖူးတယ္...။

ေအးခ်မ္းလွတဲ ့ေဆာင္းတစ္ညမွာေပါ့..
မၿဖစ္နိုင္ ဆိုတဲ ့စကားတစ္ခြန္းနဲ ့..
တၿမိဳက္ၿမိဳက္နဲ ့ငါေလာင္ကြ်မ္းခဲ့ဖူးတယ္..။

သူ ့အတြက္ မနက္...
ငါ့အတြက္ ည ၿဖစ္ခဲ့တဲ ့အဲ့ဒီညမွာေပါ့..
ငါ ပ်ိဳးခဲ့တဲ ့ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းသစ္ပင္..
အၿမစ္က ဆြဲနဳတ္.. အမွိဳက္ပံုးထဲ
လႊင့္ပစ္ခံရဖူးတယ္...။

ေအးခ်မ္းၿခင္းနဲ ့ပူေလာင္ၿခင္း...
ခ်ိဳၿမိန္ၿခင္းနဲ ့ခါးသီးၿခင္း...
အခ်စ္နဲ ့အမုန္း...
ဒြန္တြဲေနခဲ့တဲ ့...
အဲ့ဒီ ဒီဇင္ဘာ ညတစ္ည...
ငါ့ဘ၀အတြက္ အမွတ္တရ တစ္ခုအၿဖစ္...
ငါ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့မိတယ္...
အဲ့ဒီည ခ်မ္းေလးမွာေပါ့....။

Friday, 21 December 2012

သူငယ္ခ်င္း ခ်စ္သူ

ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ ..
သူငယ္ခ်င္းေပါ့..
ဒါေပမယ့္..
ငါတို ့ခ်စ္ၿခင္းေတြ..
သူငယ္ခ်င္းထက္ပိုခဲ့ၾကမွန္း..
ငါတို ့ခ်င္းပဲသိၾကတယ္...။

ငါ... အထာပိုတယ္လို ့
နင္..ဆိုလိုခ်င္တာလား..
တကယ္ေတာ့.. ငါ့မွာ..
အနာသက္သာေအာင္..
အထာညက္သေယာင္ေဆာင္ခဲ့ရတာ..
ေထာင္လႊားတယ္လို ့ေတာ့..
နင္မယူဆ ေကာင္းပါရဲ ့..။

ပြင့္လင္းမွဳေတြ မ်ိဳသိပ္ရင္းနဲ ့
ၿမံဳစိစိၿဖစ္လာလို ့..
ဖံုးဖိခ်င္တဲ ့ခ်စ္စကားေတြေတာင္..
တံုးတိတိထြက္လာတတ္ၿပီ..။

နွလံုးသားခ်င္းနားလည္ေပမယ့္
အနာဂါတ္ကိုေလွ်ာက္လွမ္းဖို ့
ငါတို ့ေၿခလွမ္းေတြ..
ဦးေနွာက္အသိက ဟန္ ့တားခံရေတာ့..
ငါတို ့ခံစားခ်က္ေတြလဲမဆံ့မၿပဲနဲ ့ေပါ့..။

နားလည္ဖို ့အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားရင္း
နားမလည္ၿခင္းေတြက ခဏခဏ
အနိုင္ယူလို ့.. မေၿပလည္ၿခင္းေတြနဲ ့
ငါတို ့ ယဥ္ပါးလာခဲ့တာ...။

ေလာ့ခ္မခ်ခဲ့ဖူးတဲ ့တံခါးတစ္ခ်ပ္..
နင္အထပ္ထပ္ေခါက္ခဲ့ရင္..
ငါ အဆက္မၿပတ္ မပိတ္ရက္ဘူးဆိုတာ..
နင္ သတိမခ်ပ္မိဘူးလားဟယ္..။

မာန.................
ငါ မကိုးကြယ္ေပမယ့္..
ငါ့တြယ္တာမွဳေတြကို..
အကြယ္အကာအၿဖစ္ေတာ့..
ရြယ္ကာသံုးၿဖစ္မယ္ထင္တယ္...။

Friday, 14 December 2012

ကြ်န္မရဲ ့အဓိပါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ား...

သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ....
အၿဖဴထည္သက္သက္..
မွ်င္မွ်င္ေလးရွိတဲ ့သံေယာဇဥ္..
၀န္တိုၿခင္းကင္း..
ပူေလာင္ၿခင္းအရွင္းနဲ ့..
ၿဖဴစင္ၿခင္းအလင္း...။

ခင္မင္မွဳဆိုတာ...
စာရြက္ၿဖဴၿဖဴလို..
နွလံုးၿဖဴၿဖဴနဲ ့..
မက္ေမာမွဳအလ်ဥ္းမရွိ..
တပ္မက္မွဳရွင္းအတိ...။

သံေယာဇဥ္ဆိုတာ....
ႏြယ္ရွင္တစ္ပင္လို..
တြယ္ရာရစ္လို ့
ဘယ္ခါမလြတ္တဲ ့....
ၾကိဳးေလးတစ္ေခ်ာင္းသာ...။

အခ်စ္ဆိုတာ.....
တပ္မက္မွဳေလာဘ..
ပိုင္ဆိုင္လိုမွဳအတၱ..
ေပးဆပ္မွဳအနဂၢ..
တခါတခါ..
ပ်ားရည္ဖံုးလႊမ္းထားတဲ ့ဓါးသြားထက္ထက္လို..
ခ်ိဳၿမိန္မွဳေနာက္..
နာက်င္မွဳေရာက္..။

ဘ၀ဆိုတာ....
ရိုလာကိုစတာလို..
နိမ့္လိုက္ၿမင့္လိုက္ 
အေကြ ့အေကာက္ေတြၾကား..
ရင္ဖိုလိွဳက္ေမာရင္း..
ဒီေန ့ဆိုတာ မေရရာသလို..
မနက္ၿဖန္ဟာလဲ မေသမခ်ာ....။

အမုန္းဆိုတာ....
အရွံဳးရဲ ့ဂိတ္စ..
အၿပံဳးရဲ ့ဂိတ္ဆံုး...
က်ရွံဳးမွဳေတြ အတံုးအရုန္း..
နာက်င္မွဳေတြ အထံုးထံုး..
အဆံုးမရွိေတာ့တဲ ့..
အရွံဳးေတြနဲ ့လမ္းဆံုး.....။

Thursday, 6 December 2012

ငါ.... (၂)

ငါဆိုတာ....
စိတ္အစဥ္က ေတာင္တန္းေတြလို..
ၿမင့္လိုက္ နိမ့္လိုက္နဲ ့..
တခါတခါ မိုးထိေရာက္ၿပီး..
အရွိန္အဟုန္ၿပင္းစြာ အ၀ီဇိတြင္းထိ
ထိုးဆိုက္တတ္သူ....။

ငါဆိုတာ....
ဆူးမဲ ့ပန္း ေပမယ့္..
ရန္သူလာရင္ေတာ့..
အဆိပ္ေငြ ့ထုတ္လႊတ္တတ္သူေပါ့...

ငါဆိုတာ...
မာနေတြ ဆြတ္ဖ်န္းေပမယ့္..
ပင္ကိုယ္သိမ္ငယ္ၿခင္း ကိုယ္သင္းရနံ ့
တေထာင္းေထာင္းထ ေနသူေပါ့...

ငါဆိုတာ....
ကဗ်ာဆရာမဟုတ္ေပမယ့္
ကဗ်ာ ေတြေရးသူ..
အဆိုေတာ္ မဟုတ္ေပမယ့္
သီခ်င္းဆိုသူ...
အသည္းကြဲဆရာမၾကီး မဟုတ္ေပမယ့္..
အသည္းခဏခဏကြဲဖူးသူေပါ့....

ငါဆိုတာ....
ခ်စ္သူ ခင္သူခပ္ရွားရွား ဘ၀မွာ
အထီးက်န္ၿခင္း နဲ ့သာ
မိတ္ေဆြဖြဲ ့တတ္သူေပါ့....

ငါဆိုတာ....
ခံစားမွဳ ကိုအနွစ္ခ်ဳပ္..
စာအုပ္အၿဖစ္ထုတ္ၿပီး..
ဒဏ္ရာေဟာင္းကို ခ်ဳပ္ခ်င္သူေပါ့...

ငါဆိုတာ...
 သားေကာင္လား.. မုဆိုးလား..
ကိုယ့္ကိုယ္ကို မခြဲၿခားနိုင္ခင္..
ၿပန္အမဲလိုက္ခံရသူေပါ့...

ငါဆိုတာ...
ရင္ထဲမွာ ပန္းတစ္ၾကိမ္ဖူးပြင့္တုိင္း..
အၾကိမ္တရာမက ဆူးစူးခဲ့ဖူးသူ...

ငါဆိုတာ....
မင္းလႊင့္ပစ္ခဲ့တဲ ့ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းေတြကို..
ဟိုတစဒီတစ လိုက္ေကာက္ရင္း
ရင္ဘတ္ထဲထည့္သိမ္း..
အသက္ဆက္ရသူပါ...

ငါဆိုတာ....
၂၁ ရာစုနဲ ့ခပ္လွမ္းလွမ္း..
၁၉ရာစု ရဲ ့လက္က်န္..
ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း ေခတ္ေဟာင္းသမီးပ်ိဳေပါ့....

ငါဆိုတာ....
ရင္ဘတ္ကို သံမွိဳရိုက္ခံရလိုက္...
အနဳတ္ခံရလိုက္နဲ ့ ေသြးထြက္ေနတဲ ့ရင္တစ္စံုနဲ ့..
ခံုမင္စရာမေကာင္းတဲ ့ဘ၀ကို
ထံုက်ဥ္ေနခဲ့သူေပါ့...

တကယ္ဆို....
ငါဆိုတာဟာေလ....
မင္းရဲ ့စကားတစ္ခြန္းနဲ ့တင္...
တေန ့တည္းမွာ ေကာင္းကင္ဘံုနဲ ့ငရဲ..
အသြားအၿပန္ လုပ္ေနတတ္သူပါကြာ.....။

Friday, 30 November 2012

ကိစၥမရွိဘူး....

မွိတ္မွိတ္ၾကီးၿပံဳးေနတဲ ့လ၀န္းၾကီးရယ္...
ဖိတ္ဖိတ္ေလး လင္းေနတဲ ့ၾကယ္စင္တန္းရဲ ့ေအာက္မွာ..
တိတ္တိတ္ေလး ငိုေနတဲ ့သူတေယာက္ရွိေနမွန္း
ဘယ္သူမွမသိနိုင္ပါဘူး....။

ထားခဲ့ၿပီးမွေတာ့ လွည့္မၾကည့္ခ်င္ပါနဲ ့...
သြန္ၿပီးတဲ ့ေရ ၿပန္မရနိုင္သလို
ငါ့ေခါင္းထဲက ေမာင္းထုတ္ထားတဲ ့မင္းနဲ ့
ၿပန္ေပါင္းထုတ္ဖို ့မွမၿဖစ္နိုင္ေတာ့တာ....

မိုးအကုန္ေဆာင္းအကူးမွာ
ငါ့ကို ရူးေအာင္လုပ္ခဲ့လို ့
တစ္နွစ္တစ္ခါ ဒီလိုအကူးအေၿပာင္းကာလတိုင္း
ငါ မူးခ်င္ခဲ့တယ္...
နင့္လုပ္ရက္ေတြ ေမ့နိုင္ဖို ့အတြက္ေပါ့...။

တစ္ခန္းရပ္ၿပဇာတ္တစ္ပုဒ္..
ထပ္ထပ္ၿပီး ငါမရစ္ခ်င္ေပမယ့္..
ၿဖစ္ခဲ့သမွ်အေၾကာင္း...
အေကာင္းဆိုတာ မရွိခဲ့လို ့..
ေစာင္းငဲ ့ၾကည့္မိတိုင္းလဲ..
ေခါင္းခဲမတတ္ပါပဲ...။

မဖိတ္ေခၚပဲနင္လာခဲ့သလို...
တိတ္တိတ္ေလးထြက္သြားတဲ ့မင္းေၾကာင့္ 
ခဏတာ ငါထိတ္လန္ ့ခဲ့ဖူးေပမယ့္
ကိစၥေတာ့မရွိပါဘူး...
စိတၱဇညေတြၿပီးရင္...
အတိတ္ေတြထားခဲ့လို ့
ပစၥဳပန္ကို အၿပံဳးေတြနဲ ့အတူ 
ငါေလွ်ာက္လွမ္းနိုင္မွာပါ....။

Friday, 16 November 2012

စံ အလြဲအမွား...

အမွားကိုအမွန္လုပ္..
အမည္းကိုအၿဖဴသုတ္..
အရွဳပ္ကိုအဟုတ္လို ့မွတ္..
အမွတ္မရွိပဲ အဆက္အဆံလုပ္မိခဲ့တာအတြက္..
အခုေတာ့ ငါ အပ်က္ပ်က္နဲ ့
နွာေခါင္းေသြးထြက္ရၿပီ...။

ငါ.. အဆိပ္ပင္ေရေလာင္းေနမိတာလား..
ကြ်ဲအပါးေဆာင္းသြားတီးမိေနသလား...
ဆာေလာင္ေနတဲ ့က်ားအနား..
သြားကစားမိတာလား..
အစားခံရမွ တအားနာၿပမိေနတယ္..။

အမွားတရန္ကို အမွန္တရားလုပ္
အရွဳပ္ထုတ္ကိုပါကင္ထုတ္..
ထံုးသုတ္ထားတဲ ့အုတ္ဂူေအာက္က
အပုပ္ေကာင္ကို ငါ့အတြက္
စံၿပသရုပ္ေဆာင္အၿဖစ္ငါ သတ္မွတ္ေနမိသလား...။

ငါကေၿမြအလပယ္ဆရာၿဖစ္ခ်င္ခဲ့တာပါ..
ဒါေပမယ့္ သူ ့အထာကိုမညက္ေသးေတာ့
ေခ်ာ့ခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ ေဆာ့တယ္အမွတ္နဲ ့
ငါ့ကိုေပါက္... အခုဆို
ငါအဆိပ္သင့္ေနခဲ့ရၿပီ...။

သံုးထားတဲ ့ခြင့္လႊတ္ၿခင္း
ဆံုးသြားတဲ ့ေမတၱာေတြအတြက္..
အခုဆို...
ငါ့စိတ္ေတြလဲကုန္လွပါၿပီ..
သုည သာသာက်န္ေတာ့တဲ ့ငါ့ဘ၀မွာ
သူ ့အၿပစ္ေတြကို ဖံုးလႊမ္းေပးမယ့္
ေစတနာေတြလဲ ဆိတ္သုဥ္းခဲ့ရၿပီ....။

Thursday, 8 November 2012

သက္ဆိုင္သူသို ့...

က်ိန္တယ္ဆိုတာ...
အလိမ္အညာတမ်ိဳးမွန္း
ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ
အလိမ္ခံရၿပီးမွ..
ငါ.. သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္..။

သစၥာတရားဆိုတာ...
ေမတၱာတရားကိုအလြဲသံုးစားလုပ္သူအတြက္..
ရစ္ပတ္ခ်ည္ေနွာင္တဲ ့ၾကိဳးေလးတေခ်ာင္းသာ...

ယုံေပးဖို ့လဲငါ့စိတ္ေတြကုန္ၿပီ..
ခံစားခ်က္ေတြလဲထံုက်ဥ္လို ့..
မွဳန္တုန္တုန္နဲ ့ၾကံဳလာသမွ်ကိုလဲ
ေရစုန္ေမ်ာလိုက္ခ်င္ၿပီ....

အားလံုးကို တစ္ ကၿပန္စလို ့ရရင္..
ခံစားခ်က္အသစ္တစ္ခုနဲ ့..
နွစ္နွစ္ကာကာခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ ့နင့္ကို
အၿပစ္တစ္ခုလို ့သတ္မွတ္ကာ..
ဒီဇာတ္၀င္ခန္းတစ္ခု..
ငါ ဆင္ဆာၿဖတ္ပစ္လိုက္မွာပါ....။

နင္ထိန္ခ်န္ထားတာေတြအတြက္..
က်ိန္စာမသင့္ရေအာင္..
နွလံုးသားအတိမ္အနက္ကိုခ်င့္ခ်ိန္..
ဒီေလာက္နဲ ့ပဲတင္းတိမ္ရင္း..
ၿပင္းၿပငး္ထန္ထန္ဒဏ္ရာမရခင္..
ခင္းထားတဲ ့ဇာတ္ ရပ္နားၾကစို ့လား....။

Thursday, 25 October 2012

နွေၿမာတယ္...

မာနေလးပြန္းပဲ ့သြားလို ့
ငါ မြန္းက်ပ္ေနခဲ့တာလား....
အထြန္ ့တက္လာတဲ ့နင့္စကားသံေၾကာင့္
ေဒါသ သံေတြစြန္းထင္းလာခဲ့တာလား...
ေသခ်ာတာေတာ့
ဒါ တြန္းအားတစ္ခုေၾကာင့္ပဲဆိုတာ...။


အားလံုးကိုအရွံဳးေပးခဲ့တာ
အမုန္းေတြနဲ ့ငါမရွင္သန္ခ်င္လို ့ပါ...
ဒီထပ္ ပိုၿပီး အတုန္းအရုန္းၿဖစ္ဖို ့
အၿပံဳးတု ေတြနဲ ့အဆံုးထိ
မတြန္းပို ့ခ်င္ပါနဲ ့....။

ေတာင္းပန္တယ္ ဆိုတိုင္းသာ
ငါ့ရင္တစ္ၿခမ္းအေကာင္းတိုင္းၿ
ပန္ရမယ္ဆိုရင္ေလ...
နင္ေရာင္းစားပစ္ခဲ့တဲ ့ ငါ့မာန ေတြအတြက္
နင့္အၿပစ္ေတြကို အတိတ္ေဟာင္းမွာ
ဆိတ္ၿငိမ္ စြာ ေခါင္းခ်ေစခဲ့မိမွာပဲ...။

နင္ထားတတ္တဲ ့ အာဃာတေတြ
ငါေရာ မထားတတ္ဘူးထင္လား...
အမုန္းဆိုတာေရာ ငါမသံုးတတ္ဘူးထင္လို ့လား...
နင့္လုပ္ရက္ေတြအားလံုးအတြက္
ခြင့္လႊတ္ၿခင္းဆိုတာ ငါ့အတြက္
လြယ္ကူတယ္လို ့မ်ား ထင္ေနလား....။

အရွင္လတ္လတ္ရွိေသးတဲ ့
ငါ့အသည္းနွလံုး ထုတ္ယူစားသံုး
စုန္းစုန္းၿမဳပ္ေတာ့မယ့္ ငါ့ဘ၀ထဲက
မာနေတြကို ဖဲ့ေၿခြလို ့ပဲ့ေၾကြက်မွ
နင္ အာသာေၿပမယ္တဲ ့လား....။

ငါအားက်ခဲ့တဲ ့နင့္အၿပဳအမူေတြအတြက္
ငါ့ကိုယ္ငါ ဟားတိုက္ခ်င္တယ္...
ငါ ေလွ်ာ္ပစ္ခဲ့တဲ ့နင့္အညစ္အေထးေတြအတြက္
ငါ့ကိုယ္ငါ သေရာ္ပစ္ခ်င္တယ္...
ငါေလးစားခဲ့တဲ ့နင့္စိတ္ဓါတ္ေတြအတြက္
ငါ့ကိုယ္ငါ ေဘးမဲ ့ေပးခ်င္တယ္...။
 ငါရက္ေရာစြာေပးကမ္းခဲ့တဲ့
ခြင့္လႊတ္ၿခင္းအတြက္..
ငါ့စိတ္ငါနွေၿမမိတယ္.. ။

Friday, 19 October 2012

မဖိတ္ပဲလာတဲ့ဧည့္သည္...

ရင္ထဲရွင္းဖို ့..
ေနာင္တေတြရွင္းထုတ္..
အမွားေတြခင္းက်င္းၿပသခဲ့တာ...
ပြဲခင္းထဲက ဖ်ာလို..
နင္းေၿခပစ္ခံဖို ့မွ မဟုတ္တာ.....

အရစ္ရစ္နဲ ့အထပ္ထပ္က်ခဲ့တဲ ့..
ခံစားမွဳအနည္ေတြ
ခဲတစ္လံုးနဲ ့ပယ္ပယ္နွယ္နွယ္ပစ္ေပါက္မွေတာ့...
တည္ၿငိမ္ေနတဲ ့စိတ္အေၿခအနည္ထ....
လွိဳင္းဂယက္ေတြ ၿဖာထြက္ခဲ့တာ...
အဆန္းမွ မဟုတ္တာ.....

ေလေၿပညွင္းေတြရင္ထဲတိုးေ၀ွ ့..
ဟိုး တစ္ေကြ ့က သံေယာဇဥ္..
၀ိုးတ၀ါး ကိုဖမ္းဆုတ္ဖို ့...
ငါ့ေၿခလွမ္းေတြ လွမ္းဖို ့အားထုတ္ခါမွ...
အမာရြတ္ကို ေၿခရာခံ...
အနာေဟာင္းကိုေၿမလွန္ရွာ..
မုန္တိုင္းေတြ တရစပ္တိုက္ခတ္မွေတာ့...
နာဂစ္အေပၚ ငါနာကစ္သြားခဲ့တာ...
ငါ့အမွားပဲလား......

စကားလံုးေတြၾကမ္းကြ်ံ..
ငါ့နွလံုးသားထဲစူး၀င္နွစ္ၿမွဳပ္ၿပီးေတာ့မွ...
ေမ့ေဆးမပါ အစိမ္းသက္သက္ဓါးနဲ ့ခြဲထုတ္..
နွလံုးသား တစ္ပိုင္းတစ္စ ဆြဲနဳတ္မွေတာ့...
ငါ သည္းသည္းလွဳပ္နာၿပခဲ့တာ...
လြန္တယ္လုိ ့မသတ္မွတ္ပါနဲ   ့.....

မဖိတ္ေခၚပဲနင္လာခဲ့သလို...
မနွင္ခင္ ၿပန္ထြက္သြားပါ..
၀င္ခ်င္တိုင္း၀င္၊ ထြက္ခ်င္တိုင္းထြက္..
ထင္ရာစိုင္းရေအာင္...
ငါ့နွလံုးသားက...
လူေတြက်ိတ္က်ိတ္တိုးတဲ ့..
ရပ္ကြက္ထဲက အလွဴအိမ္မဟုတ္ဘူး....။

Thursday, 11 October 2012

သူ.....

သူဆိုတာ....
အၾကည့္တစ္ခ်က္ 
ရင္ကိုလွဳပ္ခတ္ေစတဲ ့
ညိွဳ ့ခ်က္ၿပင္းၿပင္းနဲ ့လူတစ္ေယာက္ေပါ့....။

သူဆိုတာ...
ဘ၀ကိုခပ္ခါးခါးလို ့ၿမင္ရင္း
အသစ္မရွားတဲ ့ဘ၀မွာ
အခ်စ္ေတြအမ်ားအၿပား
ရွိေနသူ....။

သူဆိုတာ...
တခါတခါ စာနာတတ္သေလာက္...
တခါတခါ မညွာတာတတ္သူ....။

သူဆိုတာ....
အေဟာင္းကိုပစ္
အေကာင္းကိုခ်စ္သူ...
အတိမ္းအေစာင္းရွိလွ်င္
အၿမဲပုန္းေရွာင္သူ....။

သူဆိုတာ....
ခ်စ္ခဲတယ္..ခ်စ္ၿမဲတယ္လို ့
လူၾကားေကာင္းေအာင္
တေၾကာ္ေၾကာ္ေအာ္ရင္း
ေစာ္တကာနဲ ့ေပ်ာ္ေနတတ္သူ.....။

သူဆိုတာ....
ေရာက္ရာအရပ္မွာ
အထာက်က်ေနတတ္ေပမယ့္
မာနကိုေတာ့ ဘယ္ေသာခါမွ
ခ၀ါမခ်ခ်င္သူ....။

သူဆိုတာ.....
အနိုင္ယူၿခင္းဘာသာရပ္မွာ
ဂုဏ္ထူးအၿမဲထြက္တတ္ေပမယ့္...
အေလွ်ာ့ေပးၿခင္းဘာသာရပ္မွာေတာ့..
အၿမဲ ဘဲဥ မကြဲခဲ့ဖူးသူ.....။

သူဆိုတာ...
ညွိဳ ့ခ်က္ၿပင္းတဲ ့ေၿမြေဟာက္တစ္ေကာင္ေပါ့..
သားေကာင္အလာကို
တစိုက္မတ္မတ္ေစာင့္ၾကည့္ေနသူ....။

သူဆိုတာ....
မာယာေတြနဲ ့ယဥ္ပါး..
အထာညက္ေအာင္သင္ထားသူ..
ညာတတ္ေအာင္လဲသင္ၾကားလို ့..
ၿပဳစားတတ္တဲ ့အတတ္ေတြနဲ ့
သူတပါးအသက္ကိုလဲသတ္တတ္ေသးသူ.....။

Friday, 5 October 2012

ဇေ၀ဇ၀ါနဲ ့ က်န္ရစ္သူပါ..ေမာင္...

ေမဦး... နင္ ဟိုကိစၥၾကားၿပီးၿပီလား...
ဘာကိုလဲဟင္..  မ်က္လံုးေလးကလယ္ကလယ္နဲ ့ကြ်န္မသူ ့ကိုၿပန္ၾကည့္ေနမိတယ္...။
သူက "မသိေသးဘူးထင္တယ္.. မေၿပာေတာ့ပါဘူး "...
" အဲ ့လိုမလုပ္နဲ ့ေလ.. ေမဦးကိုေၿပာၿပပါ .. " ကြ်န္မ သိခ်င္စိတ္ေတြ အရမ္းၿပင္းပ်လာခဲ့ပါတယ္။
သူက မေၿပာဘူး ဆိုေတာ့ ပိုၿပီးသိခ်င္လာမိတယ္။
                 ေအာင္ ေလ... မေန ့ကပဲ မိန္းမခိုးလာခဲ့ၿပီ တဲ ့...
လံုး၀ကို မထင္မွတ္ထားတဲ ့ကိစၥေတြပါ။ ေအာင္ ဆိုတာ ကြ်န္မရဲ ့ခ်စ္လွစြာေသာခ်စ္သူ.. သူငယ္ခ်င္း
ဆိုလဲ မမွားဘူးေပါ့..ငယ္ငယ္တည္းက ေသးငယ္တဲ ့ၿမိဳ ့ေလးမွာ ေနရင္း တူတူၾကီးၿပင္းလာတဲ ့သယ္ရင္း
အရင္းေခါက္ေခါက္ၾကီးေတြေလ။သယ္ရင္း ဘ၀ကေနခ်စ္သူၿဖစ္လာခဲ့တာဆိုေတာ့ တၿခားခ်စ္သူေတြထက္
အခ်စ္ေရာ.. သံေယာဇဥ္ပါ ပိုလာခဲ့ရသူပါ။
              ကြ်န္မ နားကို ကြ်န္မ မယံုနိုင္ေအာင္ ၿဖစ္ေနခဲ့တယ္.။ေအာင္ က ဒီလိုလုပ္တတ္တဲ ့လူစားမ်ိဳး
မဟုတ္ပါဘူး။သူ ့အေၾကာင္း ကြ်န္မ ေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ့။ ကြ်န္မ ကိုသူသိပ္ခ်စ္ခဲ့တယ္။ကြ်န္မလဲ
သူ ့ကိုသိပ္ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္မ စကားဆို သူ သိပ္နားေထာင္တတ္တာ..။ကြ်န္မ တစ္ခု ပူဆာလုိက္ရင္
သူ မရရေအာင္ လုပ္ေပးတတ္တဲ့ သူပါ။
              သူနဲ ့ကြ်န္မ ခ်စ္သူၿဖစ္တာ အိမ္ ကမိဘေတြသိေတာ့ သူ ့မိဘေတြက သေဘာတူေပမယ့္
ကြ်န္မ မိဘေတြကေတာ့ လံုး၀ သေဘာမတူခဲ့ပါဘူး.။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့.. သူ ့မိဘေတြက ဒီၿမိဳ ့မွာ
ေနတဲ ့သူေတြထက္ ိပု္ကဆံ နဲနဲပိုရွိေတာ့ နဲနဲေမာက္မာခ်င္တယ္ေလ။ဒါ့ေၾကာင့္ ကြ်န္မ ကိုင ဲ့ၿပီး သေဘာ
မတူခဲ့တာ...။
                  ဒါေပမယ့္ သူ ့မိဘေတြကေတာ့ ကြ်န္မ ကိုအရမ္းသေဘာက်ၾကတယ္။မယူရေသးေပမယ့္
ေခြ်းမ တေယာက္လို ဆက္ဆံၾကတယ္။မဂၤလာေဆာင္ဖို ့ကိုလဲ စိတ္ကူးေတြယဥ္ၾကတယ္ေလ။သူ ့မိဘ
ေတြက သူမ်ားအေပၚမေကာင္းခ်င္ မေကာင္းပဲေနမယ္.. ကြ်န္မ အေပၚကိုေတာ့ အရမ္းေကာင္းၾကတာပါ။
                     ၿမိဳ ့ေလးက က်ဥ္းက်ဥ္းေလးမို ့ကြ်န္မတို ့တစ္ခါ ခ်ိန္းေတြ ့ဖို ့ကို ကြ်န္မ မိဘေတြမေတြ ့ဖို ့
ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္လ်ိဳ းနဲ ့ေတြ ့ခဲ့ရတယ္။ဟိုလမ္းသြား ဦးေလးနဲ ့ေတြ ့..ဒီလမ္းသြား ေမာင္ေလးက်ဴရွင္အၿပန္နဲ ့
တိုးနဲ ့.. ပတ္ၿပီးေရွာင္ေနရတဲ ့အထိပါပဲ။အဲ့လိုမ်ိဳး.. ကြ်န္မရဲ ့မိဘေတြသေဘာမတူတဲ ့ၾကားက ခ်စ္ခဲ့ၾကတာပါ။
ကြ်န္မ မိဘေတြသေဘာမတူတာကိုလဲ သူသိတယ္။ဒီလိုနဲ ့ သူ... ဘာမေၿပာဘာမေၿပာနဲ ့.. တစ္လတိတိ
ေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္းေနခဲ့ပါတယ္။ဒီေန ့မွာ ဒီလိုစကားေတြၾကားရလိမ့္မယ္လို ့ကြ်န္မလံုး၀ကိုမထင္ခဲ့တာပါ။သူနဲ ့ကြ်န္မ
မေတြ ့ၿဖစ္ဘူးဆိုေပမယ့္ ၿပတ္သြားတာလဲမဟုတ္ခဲ့ဘူးေလ။ " သူ ...မိန္းမခိုးလာခဲ့ၿပီတဲ ့လား" .. ကြ်န္မဘယ္လို ယံုေပးရမလဲ.... ဒီၿမိဳ ့ေလးဆိုတာ.. ဒီလူဒီလူေတြပဲရွိတာ.. ကြ်န္မနဲ ့သူ ့အေၾကာင္း လူတိုင္းလိုလိုသိၾကတာ...
အခုေတာ့.. သူက ကြ်န္မ မဟုတ္တဲ ့တစ္ေယာက္နဲ ့တဲ ့... ကြ်န္မ ဘယ္လိုမ်က္နွာနဲ ့မ်ားဆက္ေနသြားရမလဲ...
ဒါေတြဟာ ယံုတမ္းစကားေတြပဲ ၿဖစ္လိုက္ေစခ်င္တယ္။

ရင္ထဲမွာ နာနာက်င္က်င္ခံစားလိုက္ရတယ္။လုပ္ရက္လိုက္တာ...။မ်က္ရည္ေတြပါးၿပင္ထက္
စီးက်မလာေအာင္ ကြ်န္မ မနဲထိန္းထားရတယ္။ခ်စ္ခဲ့မိလို ့ နာက်င္ခံစားရတယ္ဆိုတာထက္ မခံခ်င္စိတ္
ေတြက ကြ်န္မ ရင္ကိုပိုၿပီး ေၿဗာင္းဆန္ ေစတယ္။
               သူဘာလို ့ဒီလိုလုပ္သြားရက္တာလဲ...ကြ်န္မ မိဘေတြက သေဘာမတူတာကို မခံခ်င္လို ့မ်ား
လား....ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကြ်န္မကိုၿဖတ္ၿပီးမွ ဆို ကြ်န္မ ေၿဖသာပါေသးတယ္။ၿပီးေတာ့ ..သူတို ့ၾကိဳက္တာ
တစ္လပဲရွိေသးတယ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္မနဲ ့ေ၀းေနတဲ ့ကာလမွာပဲစေတြ ့ၿပီး ယူခဲ့ၾကတာေပါ့....။
               ခ်စ္သူ.... နင္နဲ ့ငါ ခ်စ္ခဲ့ၾကတဲ ့နွစ္ရွည္လမ်ားက တစ္လဆိုတဲ့အခ်ိန္အတိုင္းအတာ အတြင္းမွာ
လြယ္လြယ္ပဲေၿပာင္းလဲသြားနိုင္လား....ဆယ္နွစ္ေက်ာ္ဆိုတဲ ့အခ်ိန္တစ္ခု က တစ္လဆိုတဲ ့တိုေတာင္းတဲ ့
အခ်ိန္ကိုမယွဥ္နိုင္ဘူးတဲ ့လား...ငါ့ကိုသိပ္ခ်စ္ခဲ့တယ္လို ့ငါထင္ခဲ့တဲ ့နင္က ေန ့ခ်င္းညခ်င္း ေၿပာင္းလဲသြား
တာ ငါအခုထိ မယံုၾကည္နိုင္ေသးဘူး။ဒါအိပ္မက္ဆိုရင္ ငါၿမန္ၿမန္ နိဳးထ ပါရေစ....
                ဒါေပမယ့္ ဒါအိပ္မက္မဟုတ္ခဲ့ဘူး..။တကယ့္အၿဖစ္အပ်က္တစ္ခုပါ။အဲ့ဒီအမွန္တရားကိုရင္ဆိုင္
ဖို ့ ကြ်န္မ တစ္ေန ့မွာ စိန္ေခၚခံလိုက္ရတယ္။ သူတို ့ရဲ ့မဂၤလာဖိတ္စာ... သယ္ရင္းမ်ားက တဆင့္ ကြ်န္မ
လက္ထဲ ေရာက္လာခဲ့တယ္။ဒီဖိတ္စာ ကိုဘယ္လိုစိတ္ကူးနဲ ့မ်ား ကြ်န္မ လက္ထဲ အေရာက္ပို ့နိုင္ရတာလဲ...
"ငါမသြားခ်င္ဘူးဟာ... ေတာ္ၾကာ .. ငါစိတ္မထိန္းနိုင္ပဲ မ်က္ရည္က်လာခဲ့ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..."
သယ္ရင္းေတြကိုေၿပာၿပေတာ့ သူတို ့လဲ အေၾကာင္းသိေတြမို ့ကြ်န္မကို မသြားတာပဲေကာင္းပါတယ္လို ့ေၿပာ
လာေတာ့.. ဒီလိုနဲ ့ကြ်န္မရဲ ့ခ်စ္လွစြာေသာ သယ္ရင္းခ်စ္သူ ရဲ ့မဂၤလာပြဲကို မသြားၿဖစ္ခဲ့ပါဘူး....။
              ဒါဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ဆိုရင္ "ၿပီးပါၿပီ " ဆိုတဲ ့စာတန္းနဲ ့အတူ ကန္ ့လန္ ့ကာခ် ရေတာ့မွာပါ...။
ဒါေပမယ့္ ဒါဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္မွ မဟုတ္ခဲ့တာ...။ဒါ တကယ့္အၿဖစ္အပ်က္ေလ... ကြ်န္မရင္ကို စုတ္ၿပတ္သြားေအာင္ လုပ္နိုင္ခဲ့တဲ ့တကယ့္ အၿဖစ္အပ်က္တစ္ခုပါ....။ၿဖစ္ခ်င္ေတာ့.. သူတို ့ေၿပာင္းလာတဲ့အိမ္နဲ ့ကြ်န္မတို ့အိမ္ကမ်က္ေစာင္းထိုးေလးတင္...။

သူတို ့ကုန္စံုဆိုင္ဖြင့္ထားတယ္ေလ။ကြ်န္မ မေတြ ့ခ်င္ေပမယ့္ ေန ့တိုင္းဒီမ်က္နွာေတြကို ေတြ ့ေနရပါတယ္။ကံၾကမၼာ
က ကြ်န္မကို တကယ္က်ီစားလြန္းပါတယ္။သူတို ့မ်က္နွာ ေတြ ့ခြင့္ေပးတာနဲ ့တင္မေက်နပ္ေသးဘူး..။သူတို ့
ရဲ ့ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ၿပံဳးရႊင္က်ီစယ္ေနတဲ ့အၿပဳအမူေတြထိပါ ေတြ ့ခြင့္ရခဲ့တယ္.။ဆိုင္ေရွ ့မွာ ေၿပးတမ္းလိုက္တမ္းေဆာ့
ရင္းၿမဴးတူးေနတဲ ့ပံုကို ၿမင္ရတဲ ့ကြ်န္မ မွာေတာ့ ခါးသီးတဲ ့ေ၀ဒနာၾကီးေတြနဲ ့ပဲ ရင္းနွီးကြ်မ္း၀င္ခဲ့ရတယ္...။
                ဒီအၿဖစ္အပ်က္ကိုၾကည့္ရင္း ၀န္တိုစိတ္ေတြ တားမနိုင္ ဆီးမရ တဖြါးဖြါးနဲ ့ၿဖစ္ေပၚလာေနဆဲပါပဲ...။
ဒီလိုနာက်င္မွဳေတြပဲ ရေတာ့မယ့္ ေနရာမွာ ကြ်န္မ ဆက္မေနခ်င္ေတာ့တာ ကြ်န္မ မမွားပါဘူးေနာ္...။ဒီလိုန
ဒီလိုနဲ ့ဒီၿမိဳ ့ေလးကိုစြန္ ့ၿပီး အလုပ္လုပ္ဖို ့ရန္ကုန္ကို တက္လာခဲ့ပါတယ္။တစ္နွစ္တစ္ေခါက္ ဒီေနရာကို ၿပန္ေရာက္ၿဖစ္ေပမယ့္ သူရွိနိုင္မယ့္ ေနရာေတြကို ကြ်န္မ ေရွာင္ေနခဲ့ပါတယ္။
               တစ္ေန ့မွာ ကြ်န္မဦးေလးရဲ ့ဆိုင္ကယ္ေနာက္ခံုက လိုက္စီးရင္း သူရွိတတ္တဲ ့ေနရာ အေရာက္..သူ ့ကိုေရွာင္ဖို ့မ်က္နွာကို တစ္ဖက္လွည့္လိုက္တဲ ့အခ်ိန္ ကြ်န္မလွည့္လိုက္တဲ ့ဖက္က အုတ္ခံုေပၚထိုင္ေနတဲ ့သူ
နဲ ့မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုၿဖစ္ေအာင္ သြားဆံုမိေသးတယ္။ သူက ကြ်န္မ ၿပန္ေရာက္ေနတာ မသိဘူးထင္ပါတယ္။
အံ့ၾသတဲ ့ပံုနဲ ့ပါးစပ္ၾကီး အေဟာင္းသားနဲ ့ကြ်န္မကို ေငးၾကည့္ေနခဲ့တယ္..။
              ကြ်န္မ ေလ... ခ်က္ခ်င္းသူ ့ဆီကေန အၾကည့္ကိုလႊဲလိုက္ပါတယ္။ဒီတစ္သက္ ဒီမ်က္နွာကို ထပ္မေတြ ့ပါရေစနဲ ့ေတာ့။သစ္စိမ္းခ်ိဳးခ်ိဳးရက္တဲ ့ခ်စ္သူရယ္.... သူလဲ ေတာင္းပန္ပါတယ္လို ့မေၿပာခဲ့သလို.. ကြ်န္မလဲ
သူ ့အၿပစ္ေတြကို ခြင့္လႊတ္လား.. မလႊတ္ဘူးလား.. ကိုယ့္ကိုယ္ကို မေ၀ခြဲတတ္ေတာ့ပါဘူး...။သူေပးခဲ့တဲ ့အခ်စ္
ဆိုတာ ကြ်န္မ အတြက္ေတာ့ ခါးသက္လြန္းပါတယ္။ရက္စက္ပါေပ့ ခ်စ္သူရယ္... ဆိုတဲ ့စကားကလြဲၿပီး ကြ်န္မဘာမွမေၿပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး....။


(ဒါတကယ့္အၿဖစ္အပ်က္တစ္ခုပါ။ကြ်န္မသယ္ရင္းတေယာက္ရဲ ့ကိုယ္ေတြ ့ေလးေပါ့..။သူေၿပာၿပတဲ ့အခ်ိန္
ကြ်န္မ နားေထာင္ေနရင္းနဲ ့မ်က္ရည္လည္မိတယ္။သူကေတာ့ ဘာမွမၿဖစ္သလိုေၿပာေနေပမယ့္ တစ္ခ်ိန္
တုန္းက သူလဲအလူးအလဲခံစားရမယ္လို ့ကြ်န္မ ထင္တယ္။အၿဖစ္အပ်က္က သူေၿပာသလိုေရးခဲ့တာ...
ခံစားခ်က္ေတြ.. ေမဦးရဲ ့ရင္ထဲက သူ ့ကိုယ္သူၿပန္ေၿပာေနတဲ ့.. သူ ့ခ်စ္သူကိုေၿပာေနတဲ ့စာသားေတြက
ေတာ့ကြ်န္မၿဖည့္စြက္ထားတာပါ..။သူက ဘယ္လိုခံစားရတယ္ဆိုတာေတာ့ မေၿပာၿပခ်င္ေတာ့လို ့..။
တကယ့္အၿဖစ္အပ်က္က ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းလွေပမယ့္ အေရးအသားမကြ်မ္းေသးတဲ ့ကြ်န္မလက္ထဲ
ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ၾကီးၿဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။အားလံုးပဲ ၿဖည့္စြက္ၿပီး ခံစားဖတ္ရွဳေပး
ၾကဖို ့ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္ရွင္..... း)

Friday, 28 September 2012

သတိေပးစာ....

ဆရာၾကီးလား...
အထာၾကီးနဲ ့လာေက်ာရေအာင္...
ဒီကလဲ သမၻာၾကီးေတာ့လဲ မဟုတ္ဘူးေပါ့...
ဒါေပမယ့္ အထာကိုင္ၿပီး လာေက်ာတိုင္းခံမယ့္
ေပ်ာ့ဖတ္ဖတ္လူေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ဘူးေနာ္...။


ဘယ္လို......
ငါက ခိုးတယ္တဲ ့လား....
ဒါဆို နင္လုယူခဲ့တဲ ့ငါ့ရင္တစ္ၿခမ္း
ဗ်မ္းဗ်မ္းကြဲခဲ့တဲ ့ငါ့အရွက္မွတ္တမ္း..
ဘာနဲ ့အစားထိုးထိုး အေကာင္းတိုင္း
ၿပန္မရေတာ့မယ့္ ငါ့ဘ၀မွတ္တမ္း...
အရာအားလံုးအတြက္
ဘာေလွ်ာက္လဲခ်က္ထြက္ခ်င္ေသးလဲ..


ငါ မိုက္ခဲ့လို ့ထိုက္သင့္တဲ ့အၿပစ္
ငါခံတယ္ပဲထား...
ငါ့အေပၚထားတဲ ့အခ်စ္ေတြကုန္ၿပီပဲထား...
လက္ခုပ္ဆိုတာ နွစ္ဖက္တီးမွၿမည္တတ္တာ...
စီကာစဥ္ကာ မေၿပာလဲ
နင္နားလည္မွာပါ.....

သူခိုးေၿပးမွ ထိုးကြင္းထ မေနခ်င္ေတာ့လို ့..
အားလံုးကိုၿမိဳသိပ္ခဲ့တာ...
နာၾကည္းခ်က္ေတြကို ေၿမၿမွဳပ္
ခြင့္လႊတ္ၿခင္းေတြနဲ ့ထံုးသုတ္ခဲ့တာ...
ထပ္ၿပီး ဂုတ္ေသြးစုပ္ခ်င္ေနတာလား....

စကားမတတ္ဘူးဆိုၿပီး
အထက္စီးက ဆက္ဆံခ်င္တယ္ေပါ့...
ထပ္ၿပီး အမုန္းမပြါးခ်င္ေတာ့လို ့
ဆက္ၿပီး မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့တာ..
ဒီ့ထက္ပိုၿပီး မကဲခ်င္ပါနဲ ့..
ဆက္ကဲခဲ့ရင္ ကပ္စီးနဲတတ္တဲ ့ငါ...
ခြင့္လႊတ္ၿခင္းမိုးေတြ စဲၿပီး..
နာၾကည္းခ်က္ မိုးေတြသဲလာလိမ့္မယ္....။
 (သတိထားမိၾကလားေတာ့မသိဘူး... အခုတေလာကြ်န္မကဗ်ာေတြမွာေပါက္ကြဲသံေတြ
ပါေနတယ္ဆိုတာ... ဟုတ္ပါတယ္.. အရမ္းကိုရိုးအၿပီး ေအးလြန္းတယ္လို ့သူေတြသိၾကတဲ့
ကြ်န္မ လဲ အၿပင္မွာေပါက္ကြဲခြင့္မရလို ့.. ကြ်န္မပိုင္တဲ ့ေနရာေလးမွာဖဲ ေပါက္ကြဲပစ္မိပါတယ္။
လူတိုင္းစိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းတဲ ့ စာေလးေတြဖဲဖတ္ခ်င္ၾကမွာပါ.. ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မရဲ ့
ကဗ်ာကို အခ်ိန္ေပးၿပီးလာေရာက္ဖတ္ရွဳေပးတဲ့သယ္ရင္းမ်ားအားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို ့
လဲေၿပာခ်င္ပါတယ္။ကြ်န္မရဲ ့ေပါက္ကြဲတဲ့မီးစေလးေတြ စာဖတ္သူမ်ားအေပၚလြင့္စင္မသြားပါေစ
နဲ့လို ့လဲ ဆုေတာင္းမိပါတယ္.. အားလံုးကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္ပါတယ္ရွင္.... :)

Friday, 21 September 2012

ဇာတ္သိမ္းခန္း...

သိုးၿဖဴတစ္ေကာင္အမွတ္နဲ ့
ရင္ခြင္တံခါးဖြင့္ေပးခဲ့တာ...
ရက္စက္တတ္တဲ ့သားရဲတစ္ေကာင္မွန္း
ေနာက္က်မွ ငါသိခဲ့ရတယ္...

ဟန္ေဆာင္ေကာင္းမွ 
သူေတာ္ေကာင္းလို ့ထင္ေနၾကတဲ ့လူေတြၾကား
ဟန္ေဆာင္ေကာင္းတဲ့နင္..
သူေတာ္ေကာင္းသေယာင္နဲ ့..
မာန္ေထာင္လို ့ေကာင္းေနတုန္းေပါ့...

လုမယူဖူးတဲ ့...
ဟုတ္မွာပါ.. ငါ့နွလံုးသားကို
ဖဲ့ယူခဲ့ၿပီးတာေတာင္
ခိုးမယူဘူးလို ့အသံေကာင္းဟစ္လို ့
ေကာင္းေနတုန္းလား....

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုလိုလားလုိ ့
ဆို ့နင့္မွဳေတြၾကား..
ခြင့္လႊတ္မွဳေတြထားနိုင္ေအာင္..
ငါ့ နာက်င္မွဳေတြကိုတားခဲ့တာ..
ခါးမွန္းသိေပမယ့္..
မ်က္လံုးစံုမွိတ္ အမုန္းေတြကို
ငါ ၀ါးၿမိဳခဲ့ရတာပါ....

ငါေဆာ့ခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး..
ေခ်ာ့သိပ္ဖို ့ၾကိဳးစားခဲ့တာပါ..
လိမ္မာေအာင္ဘယ္ေလာက္လုပ္လုပ္
ငါ့ကို ၿပန္ရန္လုပ္တဲ ့နင္ဟာ
အဆိပ္ၿပင္းတဲ ့ေၿမြတစ္ေကာင္ဆိုတာ
ငါ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့မိတာပါ....

ငါ့ကိုၿပံဳးၿပလို ့ အမုန္းေတြအဆံုးသတ္ၿပီေပါ့...
ငါ့ စိတ္ရင္းကိုလဲ သံုးသပ္မိၿပီေပါ့..
ငါ ထင္ခဲ့သမွ်..
အစြယ္ကိုၿမင္မွ ကြယ္ရာကေန
ဓါးနဲ ့ရြယ္ေနမွန္း ငါသေဘာေပါက္ေတာ့တယ္...

ငါ့စိတ္ရင္းကို အဆံုးသတ္သင့္ၿပီ...
နင့္ကိုလဲ ၿပန္သံုးသပ္သင့္ၿပီ..
ခြင့္လႊတ္ၿခင္းကိုလဲ ရုတ္သိမ္းသင့္
မသိမ္းသင့္ ငါဆံုးၿဖတ္သင့္ၿပီ...
နင့္အေပၚထားတဲ ့ငါ့ ေလးစားစိတ္
ငါ နိဂံုးခ်ဳပ္သင့္ၿပီ...
ေတာ္ၿပီေပါ့...
နင္ေပးတဲ ့သင္ခန္းစာေတြ
လံုေလာက္ေနခဲ့ၿပီမို ့...
ဒီဘ၀ ဒီမွ်နဲ ့ပဲ..
ငါတို ့နွစ္ေယာက္ရဲ ့ဇာတ္လမ္း
ဇာတ္သိမ္းသင့္ပါၿပီ.....။

Friday, 14 September 2012

မရည္ရြယ္ခဲ့ပါ...

အသားနာမွ
အားနာတယ္ဆိုတဲ ့စကား
ငါ့အေပၚထားရေကာင္းမွန္း
နင္ နားလည္ၿပီမလား....

ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္တဲ ့လား...
လိုခ်င္တာ အကုန္ယူ
ငါ့အတြက္ အပိုတစ္ခုေတာင္မခ်န္
အကုန္လုယူခဲ့ၿပီးမွ
ဆြတ္ခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး
သူ ့ဟာသူ ညြတ္လာတာပါတဲ့ .....

ထားလိုက္ပါေလ....
ငါ့အမွားေၾကာင့္ ငါအထားခံရတယ္လို ့
ငါ့ကိုယ္ငါ နွစ္သိမ့္ခဲ့တယ္...
ေသြးထဲထိ စိမ့္၀င္ေနတဲ ့
နာၾကည္းခ်က္ေတြလဲ ထၾကြမလာေအာင္
ငါ ေခ်ာ့သိပ္ခဲ့တယ္...။

ငါက အတုယူတယ္ဆိုၿပီး
တီေကာင္ဆားပက္သလို
နင္တြန္ ့တိုေနခဲ့တာ...
အခုေတာ့ နားလည္ၿပီေပါ့ေနာ္....
နင္လုယူခဲ့တုန္းက
ငါ့အသည္းနွလံုး ထုေခ်သလို
ကြဲအက္သြားခဲ့တာ.....။

ငါမခိုးပါဘူး....
နည္းနည္းေလးအတုယူမိတယ္လို ့ေတာ့ 
သံုးနွဳန္းခ်င္တယ္...
ငါ ဆံုးရွံဳးခဲ့တာေတြအတြက္...
အတုန္းအရုန္းလဲခဲ့တာေတြအတြက္
ေၾကြးဆံုးၿပန္ရတယ္လို ့လဲ
ငါ ခိုင္းနွိဳင္းခ်င္တယ္...။

ဒါေပမယ့္....
ဒါ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္လံုးအတြက္
တန္ရာတန္ေၾကးေတာ့မဟုတ္ခဲ့ဘူးေနာ္...
ဇာတ္၀င္ခန္းတစ္ခုအတြက္
ထိုက္သင့္တဲ ့နစ္နာေၾကး....။

တစ္ခုေတာ့၀န္ခံမယ္...
ဒါ ငါၿခယ္သခဲ့တဲ ့ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္မဟုတ္သလို...
ထိ ပါေစလို ့ရည္ရြယ္ၿပီး ပစ္လိုက္တဲ့ၿမားမဟုတ္လို ့..
နင္ အငိုက္မိခ်ိန္ အရွိဳက္တည့္တည့္ ထိသြားရင္လဲ..
ငါ အကဲစမ္းၿပီး တပြဲတလမ္း ႏႊဲတာမဟုတ္တာေတာ့
နင့္ကို နားလည္ေစခ်င္တယ္.....။

Friday, 7 September 2012

အေၿဖ....

အိတ္ေဖါင္းေပမယ့္
စိတ္မေၿပာင္းေစနိုင္တဲ ့
မင္းရူပါက ခ်ဴခ်ာေနလို ့
ငါ ၿငဴစူမိတာ
မထူးဆန္းဘူးထင္တာပဲ....

တေလးတစားအသြင္ကိုပစ္..
ကေလးကလားအသြင္သစ္နဲ ့.
ခြ်ဲ ့ကာႏြဲ ့ကာၿပတဲ ့မင္းကို
မဲ ့ကာရြဲ ့ကာၿပတဲ ့ငါ့ကိုယ္ငါ..
လြန္တယ္လို ့မသတ္မွတ္ဘူး...

ေရြးလြန္းရင္လဲ မရ..
ေသးလြန္းရင္လဲ မလွဆိုေပမယ့္
ငါစံထားခဲ့တဲ ့အခ်က္အလက္ေတြနဲ ့
တက္တက္စင္ေအာင္လြဲခဲ့လို ့
ငါမေရြးခ်ယ္တာ..
မွားတယ္လို ့မယူဆဘူး..

ပလီပလာေတြနားထား..
တီတီတာတာေတြနားၾကားၿပင္းလို ့
အီခ်င္တာေတာင္ေပ်ာက္
အပီအၿပင္သာေငါက္ ခ်င္ေတာ့တယ္...

ငါက ေဟာက္ဆာဂ်င္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး
အေငါက္မွာေတာ့ ဆရာတင္ေလာက္သူမို ့
ေထာက္ထားစရာေတြနဲ ့
ေၿခာက္ခ်ားတတ္ရင္ေတာ့
ငါ့ေရွ ့ေရာက္မလာေစနဲ ့ေပါ့...

၀ဲကထူ၊ဗိုက္ကပူ
ခ်က္ကဆူနဲ ့အိုင္လပ္ဗ္ယူတဲ ့
ခ်စ္စကားေလးတစ္ခြန္းသူေၿပာေတာ့
ခြန္းတုံ ့ၿပန္ဖို ့စကားလံုးေတြေတာင္ရွားပါး
နားခါးတယ္ ထင္ခ်င္လဲထင္ေပါ့..
ငါ့ရင္မွာ ဘ၀င္မက်လုိ ့
No Thanks ပဲေပါ့ ကိုယ့္ဆရာရယ္....။

Thursday, 30 August 2012

ေတာင္းဆိုတယ္..

ငါ့စိတ္ေတြရွဳပ္ေထြး
အေတြးေတြလဲ တုပ္ေကြးမိသလို
နံဳးခ်ိခ်ိနဲ ့ ယဲ့တဲ ့တဲ ့အၿပံဳးေတြရယ္..
နဲ ့တဲ ့တဲ ့ေၿခေထာက္ေတြေတာင္
ယိုင္မသြားေအာင္..
အေယာင္ေဆာင္ၿပီး ငါ
ေထာင္လႊားသေယာင္ေဆာင္ၿပခဲ့တယ္....

လာမယ့္အနာဂါတ္လား....
ငါေတြးေၾကာက္ေနတာ..
သူေခ်ာက္ေနတာမဟုတ္မွန္းသိလဲ..
အလိုလိုေနရင္း ငါ့စိတ္ေတြ
ေဆာက္တည္ရာမဲ ့ေနတယ္...

မနက္ၿဖန္ဆိုတာ
VCD တစ္ခ်ပ္သာဆို
ငါငိုရမယ့္ေန ့ေတြအတြက္
အကြက္က်က်ေရာက္လာမယ့္
မနက္ၿဖန္ေပါင္းမ်ားစြာကို
သိုသိပ္စြာ မ်ိဳသိပ္မေနပဲ
ရဲရဲရင့္ရင့္ ရစ္ပစ္ခ်င္မိတယ္....

ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္နဲ ့ငါ့အနား..
သူေရာက္လာတဲ ့တစ္ေန ့..
လွိဳက္လွိဳက္လွဲလွဲမၾကိဳဆိုနိုင္ေတာင္..
သူ ့အတြက္ ထိုက္တန္ေအာင္..
အလိုက္အထိုက္ေတာ့ ေနေပးရမွာေပါ့ေလ...

ဒါေပမယ့္ ၾကိဳေတာင္းပန္မယ္..
မယ္မယ္ရရ စကားမဆိုတတ္လို ့
ငါ့အၿပံဳးေတြခ်ိဳ ့တဲ ့ေနခဲ့ရင္..
ငါ့ကိုအၿပစ္မဖို ့ပါနဲ ့...
မဆို ့မပို ့ခံစားခ်က္ေတြနဲ ့
ယဲ ့ယဲ့ေလးက်န္ေတာ့တဲ ့
ငါ့ရင္တစ္ၿခမ္း ပဲ့နွင့္ေနခဲ့ၿပီမို ့
ငါ့လုပ္ရက္အားလံုးကို
ၿဖစ္နိုင္ရင္ ေဘးမဲ ့ထားေပးပါ....။

Thursday, 23 August 2012

ငါ...

ငါ...
အနဳ အလွေတြနဲ ့
သမုဒယေတြလဲမတတ္ပါဘူး..
အယုအယေတြနဲ ့
ထုဆစ္ခဲ့တာမဟုတ္လို ့
အလွအပကိုမခံစားတတ္တာ..
အဆန္းတစ္ခုမွမဟုတ္ခဲ့တာ....

ငါ...
ပညာရွင္အဆင့္မဟုတ္ပါဘူး
၀ါသနာရွင္အဆင့္သာသာမို ့
ကာရံမဲ ့ကဗ်ာနဲ ့လြမ္းခ်င္းေတြ
တမ္းခဲ့တာလဲ..
မႏြမ္းရံုတမယ္ပါ....

ငါ...
နာမည္ေက်ာ္မဟုတ္ပါဘူး..
အဆိုေတာ္ရူးမို ့..
ဂီတ မွာရစ္မူးခဲ့တာ
ၿမဴးခဲ့တဲ ့ငါ့ကိုယ္ငါ
အထူးတလည္ နာမည္မတပ္ခ်င္ဘူး...

ငါ...
နင္ေက်ာခဲ့သမွ်
အေလွ်ာ့ေပးခဲ့ေပမယ့္
နင္အေၿပာမ်ားတဲ ့
အေပါစားေတာ့မဟုတ္ခဲ့ဘူး....

ငါ...
ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲတဲ ့
ေလာကၾကီးအလယ္..
ရိုးသားတယ္လို ့ေခါင္းစဥ္တပ္ရင္း
မၾကာခဏ ငါရိုးအခဲ့ဖူးတယ္...

ငါ...
ေစာ္တကားေမာ္တကားနဲ ့လဲ
ေမာ္ေတာ္ကားမစီးဖူးဘူး..
ငါ့ကိုယ္ငါေၾကာ္ၿငာၿပီးလဲ
ေအာ္စကာဆုမဆြတ္ခူးခဲ့ဖူးဘူး...

ငါ...
အထူးၿပဳထားတဲ ့ဘာသာရပ္က
ဦးညႊတ္ထားတဲ ့နွလံုးသားမို ့
ငါ့ကိုရူးသြပ္တယ္လို ့ေၿပာလဲ
ငါ..လူးလြန္ ့လို ့သာေနမယ္...။

Friday, 17 August 2012

ေနရာ

ေနရာဆိုတာ...
ေတာ္ရာလူအတြက္မွန္း
ငါေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့မိတယ္..။

မေတာ္တဲ ့အ၀တ္၀တ္မိလို ့
ဟားတိုက္ခံရတဲ ့ငါ..
က်ားကိုက္ခံရတာထက္ပို
နာက်င္ေနမိတာ..
ငါ... ေတာ္ရာမမွန္းခဲ့လို ့လား....။

တြယ္တာမိတဲ ့ေနရာအတြက္
ကြယ္ရာမွာငိုခဲ့တဲ ့ငါ..
ရုန္းမထြက္နိုင္တဲ ့ႏြယ္ရွင္ေတြၾကား
ငါ.. သားေကာင္ၿဖစ္ခဲ့ရတယ္..။

ဘ၀ဆိုတာ...
ေ၀၀ါး၀ါးပါပဲ..
ငါဆိုတာလဲ မွဳန္၀ါး၀ါးတစ္ခုပဲ..
ေတာ္ရာမွာမေနခဲ့တဲ ့ငါ..
ေခ်ာ္ကာက်မွ..
သေရာ္သူေတြၾကား..
ေအာ္ငိုၿပေနခဲ့မိတယ္..။

အရွက္နဲ ့အသက္
ထပ္တူတန္ဖိုးထားတဲ ့ငါ..
အခ်က္ၿပခံရတာကို
သတိမခ်ပ္မိေလာက္ေအာင္လဲ
တခါတခါ ငါအသိတရားေတြ
လြတ္လြတ္သြားခဲ့မိတယ္....။

အ၀ါကဒ္ၿပခံရတာသိရက္နဲ ့
ဆက္တိုးခဲ့တဲ ့ငါ..
အနီကဒ္ၿပ အထုတ္ခံရမွ
ငိုေၾကြးေနမိတာ..
အမွတ္မရွိခဲ့လို ့လား...။

ရခဲ့ၿပီးမွ..ဆံုးရွံဳးသြားတဲ ့
ေနရာတစ္ခုအတြက္
ရူးသြပ္ခဲ့တဲ ့ငါ့ကိုယ္ငါ..
ဦးညြတ္ရင္း..
အနဴးအညႊတ္ေၿပာခ်င္တာက..
ေနာက္ထပ္ ငါဘယ္ေတာ့မွ
မရူးမိုက္ေတာ့ဘူး.....။

Tuesday, 14 August 2012

သမၼာက်မ္းစာေန ့အၾကိဳသီခ်င္းၿပိဳင္ပြဲ

သီခ်င္းၿပိဳင္တဲ ့ေန ့ကေပါ့..။အသြားဘက္တုန္းကေတာ့ အေပ်ာ္ေလးေတြနဲ ့ေပါ့ကြယ္..။
အၿပန္က်ေတာ့ ေခါင္းငိုက္စိုက္က်ၿပီးၿပန္လာခဲ့ရတယ္..။
ဒီနွစ္ဆုမရေတာ့လဲ.. ေနာက္နွစ္ေပါ့.. ဒီလိုပဲအားတင္းရင္း...... း)
ေၾသာ္.. ေမ့လို ့.. ခ်င္းမေလးဆိုတာဘယ္တစ္ေယာက္လဲလို ့ေၿပာၿပေတာ့မယ္ေနာ္..။
သိခ်င္ခ်င္ မသိခ်င္ခ်င္.. :P 
သူက တီရွပ္ အစိမ္းေရာင္ေလး၀တ္ထားတယ္.။ၿပီးေတာ့ ဂ်င္းအနက္ေရာင္ေလးနဲ ့..။
ဆံပင္ကအရွည္.. ေကာက္လား၊ေၿဖာင့္လား ဆိုတာေတာ့မေၿပာၿပဘူး။ထင္းထင္းၾကီးပါပဲ..။
ဟဲဟဲ.. အခုတေလာ စာမေရးၿဖစ္ေတာ့ ဒီလိုေပါက္ကရေတြပဲေလွ်ာက္တင္ၿဖစ္ေနတယ္..။
အားလံုးပဲ ... သီးခံၿပီး ဖတ္၊ၾကည့္ေပးၾကပါ.. :D
လာမည့္ ေသာၾကာေန ့မွ ကဗ်ာတင္ေတာ့မယ္ေနာ္.. တာ့တာ.. :)

Monday, 13 August 2012

နေမာ္နမဲ ့နဲ ့ကြ်န္မ....

အဲ့ဒီေန ့ကတနဂၤေႏြေန ့ေပါ့......။ဘုရားေက်ာင္းကအၿပန္ထိရွိေနပါေသးတယ္။အိမ္ေရာက္ေတာ့
ေရမိုးခ်ိဳး၊ထမင္းစားၿပီးသင္တန္းတက္ဖို ့ထြက္လာခဲ့တယ္။ဘတ္စ္ကားေပၚေရာက္တဲ ့အခ်ိန္ထိ
သတိမထားမိေသးပါဘူး။ေဆးေသာက္ထားတဲ ့အရွိန္ေၾကာင့္အိပ္ခ်င္ေနတာနဲ ့ကားေပၚမွာ အိပ္
ရင္းနဲ ့လိုက္လာခဲ့တာေပါ့..။ရန္ကုန္မိုးကလဲ ၃နာရီခြဲေလာက္ဆို အၿမဲ သည္းၾကီးမည္းၾကီးရြာေန
ေတာ့တာပဲ....။အေရးထဲ ေနာက္က်ေနပါၿပီဆိုမွ ကားက မီးပြိဳင့္နွစ္ခါတိတိမိလိုက္ေသးတယ္။
          ကားေပၚကဆင္းမယ့္အခ်ိန္မိုးေတြသည္း၂မည္း၂ ရြာေနတယ္.။တကို.ယ္လံုးလဲမိုးစိုကုန္
ေတာ့တာေပါ့.။သင္တန္းေရာက္ေတာ့ အတန္းခ်ိန္ ၁၅ မိနွစ္ေတာင္ေနာက္က်ေနခဲ့ၿပီ။ ဆရာမက
Notes ေတြကိုရွင္းၿပၿပီးလို ့ပုစၦာေတာင္တြက္ေတာ့မယ္။ဆရာမရွင္းၿပတဲ ့အခ်ိန္မ မွီလိုက္လို ့ပုစၦာ
တြက္တဲ ့အခ်ိန္မွာအရမ္းဒုကၡေရာက္ခဲ့ရတယ္။
           အဲ့ဒီအခန္းကလဲ ေတာ္ေတာ္ခက္တာ။ေတြးေတာ့ေတြးၾကည့္ေနတာပဲ။အေၿဖမရဘူးၿဖစ္ေန
တယ္။စာမရေတာ့ စိတ္ေတြလဲညစ္၊စာထဲမွာ စိတ္နွစ္ထားေတာ့ သင္တန္းတစ္ေလွ်ာက္လံုးလဲ ကြ်န္မ
သတိမထားမိေသးပါဘူး။ ၈နာရီထိုးလို ့သင္တန္းဆင္းတဲ ့အခ်ိန္ အိမ္ၿပန္ေတာ့မွ ကားေပၚမွာ ကြ်န္မ
သယ္ရင္းနဲ ့အတူ ထိုင္ေနရင္းနဲ ့သူ ့လက္ကိုအၾကည့္ေရာက္သြားတယ္။တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္သူကလဲ
ကြ်န္မလိုပဲ လက္မမွာလက္စြပ္၀တ္ထားတယ္ေလ။သူ ့လက္ကိုေတြ ့မွပဲ ..ဟိုက္.. ကြ်န္မ လက္မွာ 
လက္စြပ္မရွိေတာ့မွန္းသတိထားမိေတာ့တယ္။
           ကြ်န္မ ထူပူသြားတယ္။ဘယ္အခ်ိန္မွာဘယ္လိုေပ်ာက္သြားမွန္းကိုမသိတာ။အေတြးေတြက
ေတာ့ ေယာက္ယက္ခက္ေနေတာ့တာေပါ့။ကြ်န္မ အိတ္ထဲကိုရွာၾကည့္တယ္။မေတြ ့ဘူး။ထိုင္ခံုေအာက္
ကိုငံု ့ၿပီးရွာၾကည့္တယ္။ဒါလဲမေတြ ့ေသးပါဘူး။ငိုခ်င္ေနၿပီ။ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။လက္စြပ္ကအရမ္းတန္ဖိုး
မၾကီးလွပါဘူး။ဒါေပမယ့္ေလ...လူတိုင္းက ကိုယ့္ပစၥည္းဆို အရမ္းတန္ဖိုးထားတတ္ၾကတယ္မဟုတ္လား။
ေစ်းၾကီးၾကီးမၾကီးၾကီးေလ...။
             ကြ်န္မလဲ လူသားတေယာက္ၿဖစ္ေနေတာ့ နွေၿမာမိတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ အိမ္က ၀ယ္ေပးထားတဲ ့
လက္စြပ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္မ မိဘေတြသာသိရင္ ဆူပူေနဦးမွာ ေသခ်ာတယ္။.ကြ်န္မ လဲ ေလွ်ာက္ေတြးေန
မိတာေပါ့။တို ့ေဆးနဲ ့မ်ားတို ့ၿပီး ယူသြားလားေပါ့။ဒါေပမယ့္ဒီေခတ္မွာ တို ့ေဆးမွ မသံုးၾကေတာ့တာေနာ္။
လက္ကေနေလွ်ာက်ရေအာင္လဲ လက္စြပ္ကအရမ္းေခ်ာင္မေနဘူးေလ။ စဥ္းစားလို ့ကိုမရတာ။စိတ္ထဲက
ေနဆုပဲေတာင္းေနမိေတာ့တယ္။ၿပန္ရွာေတြ ့ပါေစလို ့...။
             အိမ္အၿမန္ၿပန္ေရာက္ဖို ့ပဲစိတ္ေလာေနမိေတာ့တယ္။အိမ္မွာမ်ားက်န္ခဲ့လားလို ့ၿပန္ရွာၾကည့္ရမွာ
ပဲ။သယ္ရင္းကလဲ ေၿပာတယ္။နင္တစ္ခုခုနဲ ့တိုက္မိၿပီး ခြ်တ္မိရက္သားၿဖစ္သြားတာေနမွာေပါ့တဲ ့။
အိမ္လဲၿပန္ေရာက္ေရာ.. ကြ်န္မ မိဘေတြကို ဘာမွမေၿပာရဲေသးဘူး။မွန္တင္ခံုေပၚရွာတယ္။မေတြ ့ဘူး။
ေရခ်ိဳးခန္းထဲရွာတယ္။မေတြ ့ၿပန္ဘူး။တကယ္ငိူုခ်င္ေနပါၿပီ... ငိုမဲ ့မဲ ့နဲ ့ေရခ်ိဳးခန္းက ထြက္ၿပီး ေၿမာင္းထဲ
ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ...ကိုယ့္ဆရာေလးက ေၿမာင္းထဲမွာရွိေနတယ္ေလ..။ဟယ္.. ၿပန္ေတြ ့ၿပီ။ ေပ်ာ္လိုက္သည့္
ၿဖစ္ၿခင္း။
                 ငိုမဲ ့မဲ ့မ်က္နွာကအၿပံဳးေတြ ၿပန္ဖုူးပြင့္လို ့လာပါၿပီ။ကြ်န္မ ေရခ်ိဳးတုန္းက ဆပ္ၿပာတိုက္ရင္း
ေခ်ာလို ့က်သြားတာၿဖစ္မွာေပါ့။ေလာ၂ေလာ၂နဲ ့ဆိုေတာ့ သတိမထားမိလိုက္ဘူးေလ။ အခုမွပဲသက္ၿပင္း
ခ်နိုင္ေတာ့တယ္။ကြ်န္မကလဲ ကြ်န္မပါပဲ... လက္စြပ္ ကိုလက္ခလယ္မွာ ၀တ္လို ့ရရက္နဲ ့ရွည္ၿပီး လက္မ
မွာသြား၀တ္ထားတာေလ..။လက္ခလယ္ဆိုရင္ ဆပ္ၿပာတိုက္လို ့ေခ်ာရင္ေတာင္ သူကရွည္ၿပီးေကြးေနက်
ဆိုတာ လြယ္လြယ္နဲ ့ၿပဳတ္မက်ေတာ့ဘူးေပါ့။လက္မက်ေတာ့ ပုတိုတိုေလးနဲ ့ဆိုေတာ့ ဆပ္ၿပာတိုက္လိုက္
ေတာ့ ေလွ်ာခနဲပဲ....။
                  လက္စြပ္ၿပန္ေတြ ့ေတာ့မွ ကြ်န္မ အေမကို ေၿပာၿပရဲေတာ့တယ္။ပံုၿပင္ေလးကေတာ့ဒါပါပဲရွင္
ဟီး.. :D ရွိဳးထုတ္ခ်င္တဲ ့ကြ်န္မ... နေမာ္နမဲ ့နဲ ့မို ့ဒုကၡနဲ ့လွလွ ေတြ ့သြားတာေပါ့ရွင္....။
                    ၾသ.... အေပၚက လက္က ကြ်န္မရဲ ့လက္ေပါ့...။တၿခားမိန္းကေလးေတြဆိုရင္ လက္ေခ်ာင္း
ေလးေတြသြယ္သြယ္ရွည္ရွည္ေလးေတြနဲ ့.. ကြ်န္မကေတာ့ တုတ္တုတ္ေလးနဲ ့မိန္းကေလးလက္နဲ ့ေတာင္
မတူဘူးေနာ္.. :P

Thursday, 9 August 2012

ဆုေတာင္း(၂)

မိုးသည္းတဲ ့ညတစ္ညမွာေပါ့...
စင္တင္ၿပဇာတ္တစ္ပုဒ္..
အရွဳပ္ထုတ္ေတြေၿဖရင္း
တစ္ကြက္ၿပီးတစ္ကြက္..
ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္နဲ ့
ငါ့ေရွ ့မွာ နင္ခ်ၿပခဲ့တယ္...။

ကမၻာၾကီးေၿပာင္းၿပန္လွန္သြားသလိုပါပဲ..
ငါ့ရင္ေတြေၿဗာင္းဆန္သြားခဲ့တယ္...
ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး
ကြဲထြက္မတတ္ခံစားရတယ္...။

ငါယံုၾကည္ခဲ့တဲ ့အခ်စ္
ငါကိုးကြယ္ခဲ့တဲ ့အခ်စ္
ငါၿမတ္နိုးခဲ့တဲ ့အခ်စ္က
လွည့္ကြက္တစ္ခုဆိုတာ သိလိုက္ရခ်ိန္
လွည့္ထြက္ဖို ့ငါ ၾကိဳးစားေပမယ့္
ငဲ့ကြက္စရာေတြက
ငါ့နွလံုးသားကို အစိတ္စိတ္အၿမြာၿမြာ
ကြဲအက္ေစတယ္ေလ...။

ဒီေန ့ၿပီးရင္
အားလံုးၿပီးဆံုးသြားၿပီဆိုတဲ ့အသိ...
ေနာက္ထပ္ဘယ္ေတာ့မွမေတြ ့ရေတာ့ဘူးဆိုတဲ ့အသိ...
အရမ္းၿမတ္နိဳးတဲ ့အရာတစ္ခု
လက္လႊတ္လိုက္ရေတာ့မယ္ဆိုတဲ ့အသိ...
အဆိုးဆံုးက....
ခ်စ္ခြင့္မရွိေတာ့ဘူးဆိုတဲ ့အသိ...
အသိေတြက ရင္ကိုနင္းေၿခလိုက္သလိုပါပဲ..
နာက်င္ေနခဲ့တာ.....။

"ေတာင္းပန္ပါတယ္" တဲ ့
ေၿဗာင္းဆန္သြားတာေတာ့ သူမသိဘူး..
ေဟာင္းတာေတြ ေကာင္းတာနဲ ့လဲဖို ့
သူထြက္သြားခဲ့တာ
ပဲ့ထြက္သြားတဲ ့ငါ့နွလံုးသားေလးပဲ
အဖတ္တင္က်န္ရစ္တယ္...။

ခ်စ္သူ....
အမုန္းဆိုတာ အရွံဳးလို ့
ငါသတ္မွတ္ေပမယ့္
ဆက္ၿပီးမုန္းေနမိတာ..
ထပ္ၿပီးအရွံဳးေပးဖို ့ေတာ့
မဟုတ္ခဲ့ဘူးေနာ္...။

အသစ္ေတြသာလိုခ်င္တဲ ့ခ်စ္သူ
အစစ္ေတြသာရပါေစ...
ဒါေပမယ့္ တစ္ခုပဲ..
၀ဋ္ဆိုတာလည္တတ္သတဲ ့...
အနွစ္မရွိတဲ ့ဘ၀မွာ
အၿဖစ္မရွိတဲ ့လူသားမၿဖစ္ဖို ့...
အၿပစ္ေတြ၀န္ခ်နိုင္ပါေစ....။

Friday, 3 August 2012

နင္နားလည္ဖို ့..

ကံတရားက က်ီစားလြန္းတယ္..
ေတြ ႔ဆံုမွဳေတာင္အရာမထင္ေသးဘူး..
ခြဲခြာျခင္းကေရာင္နီဦးလို
ထြန္းေတာက္လာတယ္....။

အေခါက္ေခါက္အခါခါ
ၿပန္ေတြးႀကည့္ေတာ့..

အေႀကာက္အကန္ျငင္းခဲ႕တဲ႔ခြဲခြာျ
ခင္းက..
ေထာက္ခံခ်က္အျပည့္နဲ႔ ငါတို ့ခ်စ္ျခင္းကို..
ေဆာက္တည္ရာမဲ႔ေစတယ္....။

ဝါးတားတားအနာဂါတ္ထဲ..
အေနေဝးရင္ေသြးေအးသြားတတ္တာမို ့..
အခ်စ္ေတြေအးခဲမသြားေအာင္
ျပန္ျပန္ေႏြးဖို ့ေတာ့..
မေမ့ၾကစို ့ေပါ့....။

ေတြ႔ဆံုျခင္းေနာက္
ခြဲခြာျခင္းေရာက္သလို..
ခြဲခြာျခင္းရဲ႔အဆက္လဲ
ျပန္လည္ေတြ႕ဆံုျခင္းမို ့..
သံသရာတေကြ႕မွာ
ၿပန္လည္ေပ်ာ္ေမြ႕ဖို ့ ့
ခဏတာေဝးၾကစို ့ေပါ့...။
ထားခဲ့ရၿခင္းက ငါ့အတြက္
ခါးသက္လြန္းပါတယ္..
ဒါေပမယ့္..
အဖ်ားခတ္သြားတဲ ့ ငါ့နွဳတ္ဆက္စကားသာ
အနားသတ္ညီစြာ နင့္နားထဲ
ဆင္းသက္နိုင္ရင္..
ေသခ်ာတယ္...
ငါ.. တအားရက္စက္စြာထားခဲ့တာမဟုတ္မွန္း
နင္ နားလည္လိမ့္မယ္...။
( ခ်စ္ဆံုးသယ္ရင္းအတြက္ အငွားခံစားခ်က္နဲ ့ေရးဖြဲ ့ေပးထားပါသည္။ း)

Monday, 30 July 2012

အဆိုေတာ္မဟုတ္ေသာ.. အဆိုရွင္မ်ားဘုရားဂုဏ္ေတာ္ခ်ီးမြမ္းေနစဥ္...

အဲ့ထဲမွာ.. ခ်င္းမေလးပါ၏..ဘယ္သူသိလဲ..ေၿပာၾကည့္.. :P

Friday, 27 July 2012

၀ဋ္ေၾကြးရွိသမွ် ေက်ပါေစသား

အသစ္ဆိုတာ
အၿပစ္ေတြၿဖစ္ပြါးေစတတ္မွန္း
ၾကိဳသိခဲ့ရင္
ငါ.. မခ်စ္ခဲ့မိပါဘူးကြယ္....။

နင္နဲ ့ငါ့အၾကား..
နားလည္မွဳေတြေ၀၀ါး..
ယံုၾကည္မွဳေတြေထြၿပား..
မာနတရားေတြေထာင္လႊားလို ့..
ေ၀းကြာၿခင္းကပါ ေသြးထိုးလာေတာ့..
ငါ.. ေသြးေအးသြားခဲ့တာ..
ငါတို ့ေဆြးေႏြးမွဳရဲ ့လမ္းဆံုးတစ္ခုေပါ့...။

 ေၿဗာင္းဆန္ ၿပီးတဲ ့ေနာက္ေတာ့
ငါေတာင္းပန္မေနခ်င္ေတာ့ပါဘူး...
နင့္ဘက္ကအေၾကာင္းၿပန္ခ်က္ကိုလဲ
နားမေထာင္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး...။

ငါမွားခဲ့တယ္ဆိုတာထက္ပို
မိုက္ရူးရဲဆန္ခဲ့တာပါ..
ငါခ်စ္ခဲ့တယ္ဆိုတာထက္ကို
နွစ္မြန္းလြန္ခဲ့တာပါ...။

ၿပင္မရတဲ ့ဇာတ္
ငါ အထပ္ထပ္ဆင္ဆာမၿဖတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး...
မၿပတ္နိုင္တဲ ့ၾကိဳး
အဆက္မၿပတ္ၿဖတ္ဖို ့မၾကိဳးစားခ်င္ေတာ့ဘူး...။

ေနာင္တဆိုတာ ေနွာင္မွတရစၿမဲမို ့
ေနွာင္းမွရတဲ ့ငါ့ေနာင္တအတြက္
ေခ်ာင္က်က်ေနရာမွာ
အေမွာင္က်ခ်ိန္ကိုေစာင့္
ေထာင္က်သလိုခံစားခ်က္နဲ ့
ေနာင္တဆိုတဲ ့စကားလံုး
တနံဳ ့နံဳ ့နဲ ့ခံစား..
တရွဳံ ့ရွဳံ ့နဲ ့ငိုေၾကြးခဲ့ရဖူးသူပါ.....။

ေက်ာခိုင္းၿပီးရင္
လွည့္မၾကည့္တတ္တဲ ့ငါ..
ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ ့လမ္းေဟာင္း
အဆိုးအေကာင္းအက်ိဳးအေၾကာင္း
ငါ.. ေခါင္းထဲကထုတ္..
အပူရုပ္သက္သက္နဲ ့
ငါဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္....။

ငါမွားခဲ့တာအတြက္
ထားသြားခံရတယ္.
ငါသတ္ခဲ့မိတာအတြက္
နိွဳင္းဆမရတဲ ့အရွက္နဲ ့ဂုဏ္သိကၡာ
နလန္မထူနိုင္ေအာင္ၿပန္အသတ္ခံရတယ္...
ဒါ၀ဋ္လည္တယ္ဆို.. ငါ၀ဋ္ေၾကြးေက်ၿပီေပါ့....။

မ်က္စိတစ္ဖက္အတြက္မ်က္စိ
သြားတစ္ေခ်ာင္းအတြက္ သြား
ဆိုတဲ ့ဥပေဒ..
ငါနဲ ့က်မွ
နွလံုးသားတစ္စံုအတြက္
ဘ၀ကို တစ္ဖံု
ပံုေအာလိုက္ရတာ..
သိပ္ေတာ့လဲမတရားဘူးေပါ့.....။

အရိပ္ဆိုတာ အလင္းထြက္မွရွိတတ္ေပမယ့္
ငါ့ဘ၀ရဲ ့အေမွာင္ေန ့ရက္ေတြမွာ
အရိပ္ေတြက အတိတ္ရဲ ့ကိုယ္စား
ေနာက္က လိုက္လို ့...
ငါ့စိတ္ကိုေၾကာက္လန္ ့ေအာင္
ေၿခာက္လွန္ ့ေနၾကတယ္ေလ......။

ငါယူခဲ့တဲ ့အေၾကြး
နင့္အေပၚငါတင္ခဲ့တဲ ့အေၾကြး
အတိုးေရာအရင္းပါ
ေခ်ၿပီးၿပီမို ့
ငါ့အေပၚထားတဲ ့နင့္အမ်က္
ေၿပေလာက္ၿပီလို ့ငါယူဆတယ္...။

ငါက်ဴးလြန္မိတဲ ့အၿပစ္အတြက္
ထိုက္သင့္တာထက္ပို
ငါၿပန္ခံၿပီးၿပီမို ့
ရွင္းစရာစာရင္း မက်န္ေတာ့ၿပီလို ့
ငါယံုၾကည္တယ္....။

ဒါ့ေၾကာင့္
ငါ့ကိုေအာက္လမ္းနည္းေတြနဲ ့
မေထာက္လွမ္းခ်င္ပါနဲ ့...
က်ိန္စာေတြလဲမတိုက္ပါနဲ ့...
ဘ၀ကို အလိုက္အထိုက္ေနတတ္သူမဟုတ္လို ့
အထိုက္အေလ်ာက္ရခဲ့တဲ ့ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြ
နင္.. အဆိပ္မခတ္ခ်င္ပါနဲ ့....။

ဆပ္စရာအေၾကြး
ေက်ခဲ့ၿပီးၿပီမို ့
အေၾကြးရွင္မဟုတ္ေတာ့တဲ ့နင့္အေၾကာင္း
ငါ မေတြးခ်င္ေတာ့တာကိုေတာ့
နင္.. နားလည္ေပးပါ....။

အမုန္းတရားေတြဖက္တြယ္..
အရွံဳးေတြ မပစ္ပယ္နိုင္ရင္
အၿပံဳးစစ္ေတြလဲ ဆံုးေတာ့မွာမို ့
အမုန္ းရဲ ့ေက်းကြ်န္ဘ၀မွရုန္းထြက္..
အၿပံဳးေတြေ၀ေနတဲ ့ဘ၀သို ့ကူးခတ္နိုင္ပါေစ.....။

Friday, 20 July 2012

ဆုေတာင္း

အဆံုးသတ္ကိုသိရက္နဲ ့
အၿပံဳးမပ်က္ပဲ
ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ ့ငါတို ့ရဲ ့လမ္းမွာ
အရွံဳးသက္သက္နဲ ့ေတာ့
မေတြ ့ပါရေစနဲ ့....။

မတူညီတဲ ့အယူအဆ
ကြဲၿပားေနတဲ ့ခံယူခ်က္ေတြက
တံတိုင္းၾကီးတစ္ခုပမာ
ကာထားေနမွေတာ့
ကြာၿခားတဲ ့ငါတို ့ဘ၀ေတြ
တစ္ကမၻာၿခားၿပီေပါ့.....။

မွားေတာ့မွားေနခဲ့တယ္။
ေတြ ့ဆံုၿခင္းကအမွားတစ္ခုလား..
ခ်စ္ခဲ့ၿခင္းကပဲမွားေနခဲ့တာလား...
မေမ့နိုင္ၿခင္းကေရာ အမွားပဲလား...
နဲနဲေလးေတာ့လြဲေနခဲ့တာ
အေသအခ်ာပါ.....။

ခ်စ္ခဲ့ၾကတာ...
ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးၾကတာေတြ..
အိပ္မက္တစ္ခုဆို
အဲ့ဒီအိပ္မက္က ငါ..
ဘယ္ေတာ့မွ မနိဳးထပါရေစနဲ ့....။

မပီ၀ိုးတ၀ါးအနာဂါတ္ကိုေရွးရွဳ..
အတိတ္ကို ဥပကၡာၿပဳလို ့..
ယခု ပစၥဳပၸန္မွာ
ပန္းတိုင္မရွိေပမယ့္
အဆံုးမရွိတဲ ့လမ္းကိုေလွ်ာက္လာခဲ့တာ..
အခ်စ္ရဲ ့စြမ္းအားေၾကာင့္လို ့ေၿပာရင္
ဘယ္သူၿငင္းနိုင္မလဲေနာ္.....။

ရခဲ့ဖူးတဲ ့အၾကင္နာေတြ
ေႏြးေထြးတဲ ့အခ်စ္ေတြ..
နွစ္လိုဖြယ္အၿပံဳးေလးေတြ..
ရႊန္းရႊန္းစားစားၾကည့္တတ္တဲ ့မ်က္၀န္းလွလွေလးေတြ..
နွလံုးသားတစ္ေထာင့္တစ္ေနရာမွာ
ထာ၀ရရွင္သန္ေနဦးမွာပါ......။

ခ်စ္တိုင္းလဲမညားတဲ ့ေလာကမွာ..
ခ်စ္ခြင့္မရွိေတာ့တဲ ့တစ္ေန ့ေရာက္ရင္
ငါ.. သိပ္ခ်စ္ခဲ့တဲ ့နင္တေယာက္..
ကံၾကမၼာရဲ ့အေၿပာင္းအလဲေတြၾကား
ခံစားမွဳေတြ သက္သာနိုင္ပါေစ.....။

Friday, 13 July 2012

အတိတ္ကအလြမ္းမ်ား

လြန္ေလၿပီးေသာ
သကၠရာဇ္ေတြ
ငါၿပန္ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ေတာ့
အလြမ္းေတြက ငါ့ကို
လက္ယက္ေခၚတယ္....။

ရခဲ့ဖူးတဲ ့အၾကင္နာေတြ
ေၿပာခံရဖူးတဲ ့ခ်စ္စကားေလးေတြ
နူးညံ့တဲ ့အနမ္းေလးေတြ
ဒိတ္ ေအာက္သြားခဲ့တာ
ငါစိတ္ ေကာက္လြန္ခဲ့တာေၾကာင့္လား.....။

ကံၾကမၼာကိုစိန္ေခၚလို ့
တိမ္ေပၚတက္ၿပီး ငါတို ့
ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတဲ ့ေန ့ရက္ေတြ
ဟိုးးးအတိတ္မွာက်န္ခဲ့တာၾကာလွေပါ့.....။

ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို
တိုး ေ၀ွ ့ခဲ့ဖူးတဲ ့မင္းရင္ခြင္
ဟိုးးးး တစ္ေကြ ့မွာက်န္ခဲ့မွန္း
ငါေမ ့ေလ်ာ့ေနခဲ့မိတယ္....။

အတိတ္ဆိုတာအတိတ္ပါပဲ
အတိတ္ဆိုတာ ပလိပ္မဟုတ္လို ့
ဂိတ္မွာထားလို ့မရေပမယ့္
တစ္ခါတစ္ခါ
အတိတ္ေတြက ပစၥဳပၸန္ ကို
လာလာေနွာင့္ယွက္ေနတတ္တယ္....။

ယွဥ္ၿပိဳင္တာကိုရင္ဆိုင္နိုင္ေပမယ့္
ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ကို
မသံုးသပ္ရဲခဲ့တာေတာ့
ငါ့ရဲ ့အားနည္းခ်က္ပဲထားလိုက္ပါေတာ့....။

ခ်စ္သူ ဆိုတဲ ့ေခါင္းစဥ္နဲ ့
အၿပတ္အသတ္သာေနတဲ့ပြဲမွာ
အတုံးအရုန္းနဲ ့လဲက်သြားခဲ့တာ
မင္းရဲ ့ေရြးခ်ယ္မွဳမို ့
ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး
တပ္ဆုတ္လိုက္မွာပါ......။

Thursday, 5 July 2012

မဟူရာညရဲ ့ရိွဳက္သံ

ငါ့စိတ္ေတြထံုထိုင္း
အေတြးေတြအံု ့ဆိုင္း
အၿမင္အာရံုေတြမွဳန္မွိဳင္း
ေၿခလွမ္းေတြတံု ့ဆိုင္းလို ့
မုန္တိုင္းက်တဲ ့ညတစ္ညလိုေပါ့......။

ေဆာက္တည္ရာမရ
အေတြးေခါင္ေခါင္နဲ ့
ေန ့ခင္းေၾကာင္ေတာင္မွာ
ငါေငးေငါင္လို ့ေနတယ္......။

ခါးသက္တဲ ့ေလာကမွာ
အနားသတ္မညီတဲ ့ငါ့ဘ၀
အဟက္အစပ္မတည့္တဲ ့ငါ့အခ်စ္နဲ ့
အဆက္စပ္မရွိတဲ ့ပတ္၀န္းက်င္
ခံစားခ်က္ေတြထံုက်ဥ္က်ဥ္...........။

ဦးတည္ရာမဲ့
အနာဂါတ္ဆိုတာ မွဳန္၀ါး၀ါး
ပစၥဳပၸန္ဆိုတာ ၀ိုးတ၀ါး
အတိတ္ေတြသာအရိပ္ေတြလို
ေနာက္ကတေကာက္ေကာက္လိုက္လို ့ေနတယ္ေလ......။

ခါးသက္သက္ဘ၀ထဲ
အက်ဥ္းက်ေနတဲ ့ငါ့၀ိညာဥ္
အထင္းသားေပၚလြင္တဲ ့ပစၥဳပၸန္မွာ
အက်ဥ္းသားဘ၀မွ ငါ့ကို
လႊတ္ေၿမာက္ခြင့္ေပးပါ........။

Thursday, 28 June 2012

ဆက္ခ်စ္ေနမယ္

ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတဲ ့လမ္းမွာ
ေၿခသံေတြ တိတ္ဆိတ္လို ့
တူတူထိုင္ခဲ့ဖူးတဲ ့အုတ္ခံုေပၚ
သစ္ရြက္ေၿခာက္တို ့ေနရာယူလို ့
ရယ္သံလြင္လြင္ေတြ ဆိတ္သုဥ္း
ဇာတ္လမ္းေလး ဂိတ္ဆံုးမွ
သိလိုက္ရတာ
ငါဆိုတာ မင္းအတြက္ ဘိတ္ဆံုး.....။

အခ်စ္က ဘ၀နဲ ့နွဳိင္းယွဥ္ရင္
အစိတ္အပိုင္းလို ့သတ္မွတ္ခဲ့တဲ ့မင္းအတြက္
အခ်စ္က ဘ၀ပါလို ့သီက်ဴးခဲ့တဲ့ ငါ့အခ်စ္က
သမိုင္းေတာ့ မတင္ေလာက္ဘူးထင္ပါရဲ ့......။

ဘ၀ခါးခါးမွာ
အခ်စ္ေတြခါးမသြားဖို ့
ငါ တားထားတဲ ့စည္းေတြ
နားနားၿပီး ၿခားရတာ
ဖ်ားေလာက္မယ္ထင္တယ္......။

တိတ္ဆိတ္တဲ ့ညေနခင္းမွာ
ပိတ္ အိပ္ဖို ့ငါၾကိဳးစားေပမယ့္
ဒိတ္ မလုပ္ၿဖစ္ေတာ့တဲ ့
ေန ့ရက္ေတြအတြက္
တိတ္ တဆိတ္နဲ့မ်က္ရည္ေတြ
ဖိတ္ ဖိတ္ၿပီးက်လာတုန္းပဲ.......။

အလြမ္းေတြထုတ္ပိုး
ႏြမ္းပါေစလို ့မရည္ရြယ္ေပမယ့္
ပမ္းလာတဲ ့ေန ့ရက္တိုင္းမွာ
အလြမ္းေၿပ ထုတ္ထုတ္ၾကည့္ဖို ့
သိမ္းဆည္းထားခဲ့တာ
ယေန ့ထက္ထိပဲ.......။

လမ္းခြဲဖို ့ခ်စ္ခဲ့တာ မဟုတ္ေပမယ့္
ခ်စ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ လမ္းခြဲရလို ့
ေကၾကြဲေပမယ့္
ေ၀ခြဲမရတဲ ့မင္းအခ်စ္ေတြအတြက္
ငါ...... ေၾကကြဲစြာနဲ ့ဆက္ခ်စ္ေနဦးမွာပါ......။။

Friday, 22 June 2012

ဇေ၀ဇ၀ါ

ဇာတ္သိမ္းခန္းေရာက္ေနတဲ ့
ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္
ေနာက္ကိုၿပန္ၿပန္ရစ္ေနမိတာ
ငါ့ရဲ ့သတၳိေၾကာင္မွဳတစ္ခုလား.....။

ကတိေတြအထပ္ထပ္ေပး
ဘယ္တုန္းကမွ မတည္ခဲ့ေပမယ့္
ယံုၾကည္ေနခဲ့မိတာ
ငါ့ရဲ ့ရူုးသြပ္မွဳတစ္ခုပဲလား.....။

ေရွ ့ေရာက္ရင္နာခံၿပၿပီး
ေနာက္ကြယ္မွာ အာခံတတ္မွန္းသိရက္နဲ ့
ေတာင္းဆိုမွဳေတြ ၿပဳခ်င္ေနေသးတာ
ငါ့ရဲ ့ တပ္မက္မွဳတစ္ခုလား.....။

ငါ့ကိုတြန္းထုတ္တဲ ့
လက္တစ္စံုကို
စြဲၿမဲစြာ ဆုပ္ကိုင္ ခ်င္ေနေသးတာ
ငါ့ရဲ ့ ေလာဘၾကီးမွဳတစ္ခုလား....။

နွစ္နွစ္ခြဲေက်ာ္ဆိုတဲ ့
ကာလတစ္ခုက
တစ္နွစ္ဆိုတဲ ့ တိုေတာင္းတဲ ့အခ်ိန္ကို
မယွဥ္နိုင္တာ
ငါ့ရဲ ့ ညံ့ဖ်င္းမွဳတစ္ခုပဲလား......။

ငါ့ေရွ ့ေရးအတြက္
ငါလုပ္လိုက္တဲ့လုပ္ရက္က
မင္းကို သူ ့ဆီတြန္းပို ့သလို
ၿဖစ္ေနခဲ့တာလား......။

မင္းေၿပာတဲ့
စကားလံုးၾကမ္းၾကမ္းေတြ
ရင္ကိုထိမွန္ခဲ့ေပမယ့္
စိတ္မနာနိုင္တာ
ငါ့ရဲ ့ အားနည္းခ်က္တစ္ခုပဲလား....။

ၿပီးခဲ့ပါၿပီ။
အားလံုးၿပီးဆံုးသြားၿပီ။
မေရရာတဲ ့စကားတစ္ခြန္း
ေသေသခ်ာခ်ာ ေၿပာခဲ့တာ မဟုတ္လို ့
ငါလဲ ဇေ၀ဇ၀ါနဲ ့ၿဖစ္ေနခဲ့တာ
အခုထက္ထိပါပဲ.....။။။။

Wednesday, 13 June 2012

မၿပိဳင္ပဲ ရွံဳးတဲ ့ပြဲ

အၿပိဳင္အဆိုင္ကို
ငါစိတ္မ၀င္စားဘူး
ဒါေပမယ့္ ငါ့ကို
လာလာၿပိဳင္ၾကတယ္..။

ငါကငါ့အတြက္
အေကာင္းဆံုးလမ္းေရြးခဲ့တာ
သူမ်ားေတြထိခိုက္ဖို ့မရည္ရြယ္ဘူး
ဒါေပမယ့္သူတို ့ေတြက
ငါ့ကိုတိုက္ခိုက္ေနၿမဲပဲ....။

ဒိုင္ေတြကနွိဳင္းယွဥ္တယ္
သူတို ့ေတြက တိုင္းခ်င္တယ္
တကယ္ဆို ငါက
ေနရာေကာင္းတစ္ခုအတြက္
လမ္းေပၚေလွ်ာက္ေနသူတစ္ေယာက္သာ....။

အၿပိဳင္အဆိုင္ေတြမရွိဘူး
အနိုင္ကိုလဲ မမက္ေမာသလို
အရွံဳးလဲမေပးခ်င္ဘူး...။

ငါလိုခ်င္တဲ ့ေနရာကို
သူတို ့က ပန္းတိုင္လို ့သတ္မွတ္တယ္.
ငါေလွ်ာက္ေနတဲ ့လမ္းကို
သူတို ့က ၿပိဳင္ပြဲလို ့သတ္မွတ္တယ္။

ေလာကၾကီးက မတရားပါဘူး
ကံတရားက ငါ့ဘက္မပါခဲ့ဘူး
ဒိုင္ေတြကလဲ ငါ့ကိုမသနားၾကဘူး..။

ငါေလွ်ာက္မယ့္လမ္းမွာ
ဆူးေတြခင္းထားၾကတယ္
ငါမေရွာင္လိုက္နိုင္ဘူး
ငါ့မွာဖိနွပ္မွမပါခဲ့တာ....။

လမ္းခုလတ္မွာ
ငါ့ကိုၿမွားနဲ ့ပစ္ၾကတယ္
မေရွာင္နိုင္ၿပန္ဘူး
သံခ်ပ္ကာအကၤ် ီမွမ၀တ္ခဲ့မိတာ.....။

ေလာကၾကီးက မတရားပါဘူး
ကံတရားက ငါ့ဘက္မပါခဲ့ဘူး
ဒိုင္ေတြကလဲ ငါ့ကိုမသနားၾကဘူး..။

ၿပိဳင္ပြဲလို ့ငါမသတ္မွတ္ခဲ့တဲ ့
ၿပိဳင္ပြဲတစ္ခုမွာ
ငါ  အတံုးအရံုးနဲ ့လဲက်သြားခ်ိန္မွ
လက္ခုပ္သံေတြညံလို ့
ငါ့က်ရွံဳးခန္းအတြက္လား
သူတို ့ေအာင္ၿမင္မွဳအတြက္လား
ေ၀ခြဲမရခင္မွာပဲ
အၿပိဳင္အဆိုင္ေတြကို
စိတ္မ၀င္စားတဲ ့ငါ
ၿပိဳင္ဆိုင္မွဳေတြၾကား
ေယာင္၀ါး၀ါးနဲ ့
ၿပံဳးမိသြားသလားပဲ......။

Wednesday, 6 June 2012

ခ်စ္ေသာမိုး....

မိုး.........
ငယ္ငယ္တုန္းက ငါနင့္ကိုအရမ္းသေဘာက်ခဲ့တာေပါ့...။နင္တစ္ခါရြာခ်တိုင္းငါတစ္ခါေပ်ာ္ခဲ့ရတယ္..။
ေက်ာင္းအဆင္းမိုးရြာတဲ ့ေန ့ဆို ထီးမေဆာင္းပဲ အိမ္ကို အေၿပးေလးၿပန္ခဲ့ဖူးတယ္..။
~~~မိုးရြာရင္မိုးေရခ်ိဳးမယ္~~~ သီခ်င္းဆိုရင္းငါတို ့အိမ္ေပၚက လသာေဆာင္မွာ မိုးေရခ်ိဳးခဲ့ဖူးတယ္။
မိုး...........နင့္ေၾကာင့္ငါမၾကာမၾကာဖ်ားတတ္ေပမယ့္ နင့္ကိုသေဘာက်ဆဲပါပဲ....။

အရြယ္ေလးေရာက္ၿပီးခ်စ္သူရလာေတာ့မိုး..... ငါနင့္ကိုအရင္ကေလာက္ သေဘာမက်နိုင္ေတာ့ဘူး။
နင့္ေၾကာင့္ငါ့ခ်စ္သူနဲ ့မေတြ ့ရဘူး.။နင့္ေၾကာင့္ေလွ်ာက္မလည္ရဘူး။နင့္ေၾကာင့္ငါနွစ္သက္တဲ ့ကန္ေဘာင္မွာ
မထိုင္ရေတာ့ဘူး...။နင့္ေၾကာင့္ညေနဆည္းဆာအလွကိုမခံစားရေတာ့ဘူး..။ဒါေပမယ့္ ငါနင့္ကိုမမုန္းပါဘူး။
အရင္ေလာက္သေဘာမက်ေတာ့တာပဲရွိတာပါ...။

ဒါေပမယ့္မိုးရယ္......
တစ္ေန ့မွာေပါ့....။နင္သည္းသည္းမည္းမည္းရြာခ်တဲ ့ေန ့...အဲ့ဒီေန ့မွာငါအရမ္းခ်စ္တဲ ့ခ်စ္သူကတၿခား
ေကာင္မေလးတေယာက္နဲ ့တြဲသြားတာငါေတြ ့လိုက္ရတယ္.။အဲ့ဒီေန ့ကစလို ့မိုး.... နင္ဟာငါ့ကိုဒဏ္ရာေတြ
ေပးတဲ ့သူလို ့ငါသတ္မွတ္ခဲ့တာ.... ။ငါခ်စ္တဲ ့မိုးရယ္.......အဲ့ဒီေန ့ကစလို ့ငါနင့္ကိုမခ်စ္ေတာ့ဘူး။ငါမုန္းတယ္။
မိုးေရထဲမွာ ထီးတစ္ေခ်ာင္းနဲ ့ငါသြားတိုင္း ထီးတစ္ေခ်ာင္းကိုအတူေဆာင္းၿပီးေလွ်ာက္လာတဲ ့စံုတြဲေတြကိုၿမင္ရင္
သူ ့ကိုလြမ္းတဲ ့စိတ္နဲ ့ငါ... နင့္ကို နာၾကည္းမိတယ္...မိုးရယ္....။
............................................................................
............................................................................

ေသခ်ာၿပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ နင့္အၿပစ္ၾကီးပဲ ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္သြားတာပါလို ့အခုေတာ့
ငါေၿဖသိမ့္တတ္ေနပါၿပီ။ဆယ့္နွစ္ရာသီရဲ ့နွစ္၀က္ ဇြန္လ မိုးဖြဲဖြဲက်ခ်ိန္မွာ ငါ့ကိုေလာကၾကီးထဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း
ေမြးထုတ္ေပးခဲ့တယ္။မိုးနဲ ့အတူ ေမြးဖြားလာတဲ ့ငါဟာ နင့္ကို ၾကာၾကာမမုန္းနိုင္ပါဘူး။

နင္ဟာငါ့ကိုစိတ္နာေအာင္လုပ္ခဲ့မိေပမယ့္ ငါ၀မ္းနည္းတိုင္းငါ့နားမွာအတူရွိေနေပးခဲ့တာပဲ..။လူေတြေရွ ့မွာမငိုရဲ
တဲ့ငါက ငိုခ်င္လာတိုင္းနင့္ဆီေၿပးလာေနက်ပဲ။ငါ့မ်က္ရည္ေတြကို လူေတြသတိမထားမိေအာင္ နင္ရြာခ်ေပးခဲ့တယ္။
ငါ့ရင္ထဲကအပူမီးေတြ နင္ၿငိမ္းသတ္ေပးခဲ့တယ္။ငါနင့္ကိုမုန္းတယ္လို ့ နာနာၾကည္းၾကည္းေအာ္ငိုတုိင္း နင္မိုးၿခိမ္းသံ
နဲ ့ငါ့ကိုတံု ့ၿပန္ခဲ့တယ္။ ငါမိုးၿခိမ္းသံကိုေၾကာက္တယ္.။ငါ့ကိုအဲ့လို မေအာ္ေဟာက္ပါနဲ ့။နင့္ရဲ ့လွ်ပ္စီးလက္တဲ ့မ်က္လံုး
ေတြနဲ ့ငါ့ကိုမၾကည့္ပါနဲ ့.။

ငါမွားပါတယ္။ငါ့အေပၚေကာင္းခဲ့တဲ ့နင့္ကို ငါမမုန္းရက္ေတာ့ပါဘူး။ငါငိုရင္ လိုက္ငိုတတ္တဲ ့နင့္ကို ငါမနာၾကည္းရက္
ေတာ့ပါဘူး။ငယ္ငယ္တည္းက ငါခ်စ္ခဲ့တဲ ့မိုး၊ ငါ့အေပၚေကာင္းခဲ့တဲ ့မိုး၊ ....ငါ့ဘ၀အစမွာ ေအးခ်မ္းမွဳေတြနဲ ့အစပ်ိဳးေစ
ခဲ့တဲ ့မိုး......
ခဏတာ မုန္းမိခဲ့တဲ ့ ငါ့ကိုယ္ငါ ဒဏ္ခတ္ရင္း ငါနင့္ကိုတသက္လံုး ဆက္ခ်စ္သြားမွာပါ... မိုးရယ္........။

(မိုးအေၾကာင္းေတြးမိၿပီး စိတ္ထဲရွိတဲ ့အတိုင္းေလွ်ာက္ေရးထားပါသည္။အမွားရွိခဲ့လွ်င္(သို ့)ခံယူခ်က္မတူခဲ့လွ်င္
သည္းခံၿပီးဖတ္ေပးေစခ်င္ပါသည္.။ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ း)


Tuesday, 29 May 2012

သူ... မသိေသာ....

 ငါ့ဘ၀ထဲကအၿပီးအပိုင္
နင္ထြက္သြားတဲ ့ေန ့
အဲ့ဒီေန ့ကမိုးမရြာခဲ့ဘူး...
ငါ့ရင္ထဲမွာသာမ်က္ရည္မိုးေတြ
ရြာေနခဲ့တယ္ဆိုတာ
ငါ့နွလံုးသားေလးပဲသိတယ္
နင္မသိခဲ့ဘူးေလ.....။

ငါတို ့ထိုင္ေနက်ကန္ေဘာင္မွာ
ငါေန ့တိုင္းရွိဳက္ၾကီးတငင္ငိုေနခဲ့တာ
ခံုတန္းေလးပဲသိတယ္
နင္မသိခဲ့ဘူးေလ.....။

ၾကယ္ေၾကြတိုင္းနင္ၿပန္လာေအာင္
ဆုေတာင္းခဲ့တာ
ၾကယ္ေလးေတြပဲသိတယ္
နင္မသိခဲ့ဘူးေလ.....။

နင့္အေၾကာင္းေရးရင္း
ငါငိုေၾကြးေနတာ
ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးပဲသိတယ္
နင္မသိခဲ့ဘူးေလ......။

နင့္ကိုလြမ္းတိုင္း
နင့္ဓါတ္ပံုေလးၾကည့္ရင္း
အလြမ္းေၿဖေနတတ္တာ
ဓါတ္ပံုေလးပဲသိတယ္
နင္မသိခဲ့ဘူးေလ......။

နင္မသိတဲ ့အရာ
နင္သိလာေအာင္
ငါဘယ္ေတာ့မွ ထုတ္ေၿပာမွာမဟုတ္သလို
နင္မလိုခ်င္တဲ ့အခ်စ္
နင္ၿမင္ေအာင္
ဘယ္ေတာ့မွ ထုတ္ၿပမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ
နင္ကိုေတာ့ သိေစခ်င္တယ္....။

Thursday, 17 May 2012

အတိတ္ကအိပ္မက္

ငါရူးမိုက္စြာ
ဖမ္းဆုပ္ခဲ့တဲ ့
လက္တစ္စံု....
ငါမူးမုိက္စြာ
ရင္ခုန္ခဲ့တဲ ့
မ်က္၀န္းအၾကည့္...
ငါတမ္းတကာ
လြမ္းဆြတ္ခဲ့တဲ ့
နွဳတ္ခမ္း....
ေတာင့္တလိုက္တိုင္း
ေၿပာခဲ့ဖူးတဲ့
ခ်စ္စကားေလး....
အားငယ္တိုင္း
နွစ္သိမ့္တတ္ခဲ့တဲ ့
အၿပံဳး....
၀မ္းနည္းတိုင္း
တိုး၀င္ခဲ့ဖူးတဲ ့
ရင္ခြင္....
ေမာပန္းတိုင္း
မွီခဲ့ဖူးတဲ ့
ပုခံုး....
စိတ္ကူးထဲက
မင္းနဲ့တို ့နွစ္ေယာက္ရဲ ့
ခ်စ္ကမၻာေလးတစ္ခု..
အခုေတာ့.....
ငါမပိုင္ဆိုင္ေတာ့ပါလား.....။